The role prenatal diagnosis on postnatal outcome in surgical cases

Abstract

Aim: Neonatal morbidity and mortality rates of prenatal diagnosed surgical patients decrease with immediate postnatal evaluation and early proper preparations and proper time and proper operation. The aim of this study is to describe the effect of the prenatal diagnosis in newborns with the congenital surgical anomalies on their postnatal outcomes. Material and Method: During the 32 month periods between January 01, 2004 and September 01, 2006; 225 surgical newborns interned in our department. We analyzed all records of these patients retrospectively. Prenatal diagnosis were done in 99 cases, 126 cases had not got prenatal diagnosis. All findings were matched between the two groups. Results: Postnatal diagnosis, and time of operation, and duration of hospitalization and mortality rates were found similarly between two groups; because of late admission to our department in prenatal group. Mortality rate was very similarly between two groups, because of different of patient numbers of the disease in each group. Especially in group one, mortality related to 15 cases with congenital diaphragmatic hernia and multiple congenital anomalies without surgical treatment within the first day, obtain a big disadvantage to this group. Conclusion: Antenatal knowledge of these surgical abnormalities; forewarning the obstetrician and alerting the pediatric surgical team for resuscitation, immediate postnatal evaluation and timely early intervention, the appropriate preparations and measurements can potentially decrease neonatal mortality and morbidity.

Özet

Amaç: Literatür bilgileri prenatal tartılı olgularda patolojinin önceden bilinmesi nedeniyle önlemlerin erkenden alınarak preoperatif hazırlıkların kısa sürede tamamlanmasıyla, postnatal morbidite ve mortalite oranlarının azaldığı yönündedir. Bu çalışmada, kliniğimizde interne edilerek tedavi edilen yenidoğanlarda prenatal tanı konulmasının postnatal morbidite ve mortalite üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: 32 aylık süre içinde kliniğimizde interne edilen 225 cerrahi patolojik yenidoğanın tüm kayıtları retrospektif olarak değerlendirilerek, prenatal tandı 99 olgu ve prenatal tanışız 126 olguda elde edilen bulgular karşılaştırıldı. Bulgular: Prenatal tandı ve tanışız olgularda cerrahi ve medikal tedavi oranları, ortalama ameliyat edilme yaşları, ortalama hastanede yatış süreleri ve yaşam oranlan açısından yüzdelik dağılımları karşılaştırıldığında sonuçların benzer oranlarda olduğu; yalnızca doğum sonrası ortalama tanı konulma yaşları ve hastalık dağılım oranlarının farklı olduğu saptandı. Her iki grupta sağkahm yönünden prognozun benzer oranlarda çıkmasının gruplar arasında hastalık dağılım oranlarının eşit olmamasından kaynaklandığı düşünüldü. Sonuç: Patolojinin prenatal dönemde saptanmasının ebeveyn ahksiyetesini artırdığı literatürde bildirilse de hastaların çocuk cerrahına konsülte edilmesi postnatal dönemde erken alınacak önlemler ile tedavide gecikmeyi önleyecek ve prognozu olumlu yönde etkileyecektir.

Keywords: Doğum öncesi tanı,Geriyedönük çalışma,Ölüm oranı,Hastalık oranı,Seyir,Ultrasonografi, prenatal