Dopamine Receptor Supersensitivity, Supersensitivity Psychosis and Therapeutic Failure of Antipsychotic Treatment

Dopaminerjik Reseptör Aşyrı Duyarlılığı, Aşırı Duyarlılık Psikozu ve Antipsikotiklerle Tedavide Etkinlik Kaybı

Abstract

One of the major problems in the treatment of schizophrenia is relapse, the reasons for which are not alwaysclear. One of the possibilities is adaptation of the brainto long-term antipsychotic treatment, and the development of tolerance and withdrawal symptoms and subsequent observation of the loss of therapeutic efficacy ofantipsychotics. Among the neurobiological causes of thiscondition, known as supersensitivity psychosis, are upregulation of post-synaptic dopaminergic receptors, aprogressive hypersensitivity to dopamine, and postsynaptic neuroadaptive changes in gene expression.Dopamine supersensitivity is observed as abnormal involuntary movements, increased sensitivity to minor lifeevents and ongoing residual symptoms in clinical cases.In daily practice, supersensitivity psychosis is often interpreted as an exacerbation of the disorder, and is treatedwith increasing doses of AP. However, this only providesa short-term, temporary benefit. Keeping antipsychoticmaintenance treatment at the lowest possible dose isthought to be protective against the development ofsupersensitivity psychosis. Among therapeutic approaches in patients who develop supersensitivity psychosis,switching to an antipsychotic drug with a differentmechanism of action and a lower affinity for the D2receptor, adding 2-adrenoceptor blocking drugs to thetreatment, or treatment with antiepileptic drugs (valproic acid, lamotrigine, topiramate) were found to be ofbenefit

Özet

Şizofreni farmako tedavisinde önemli sorunlardan birisialevlenmelerdir ve her zaman nedenleri açık değildir.Olasılıklardan birisi beynin uzun süreli antipsikotik (AP)tedavisine adaptasyon göstermesi ile tolerans ve yoksunluk belirtilerinin gelişmesi ve sonucunda antipsikotiklerdeterapötik etkinlik kaybının gözlenmesidir. Aşırı duyarlılıkpsikozu olarak tanımlanan bu durumun nörobiyolojiknedenleri arasında postsinaptik dopaminerjik reseptörlerin up-regülasyonu, dopamine karşı aşırı duyarlı halegelmeleri ve sinaptik ileti sonrası gen ifadesinde nöroadaptif değişikliklerin bunu izlemesi sayılabilir. Klinikvakalarda dopamin aşırı duyarlılığının belirtileri olarak,anormal istemsiz hareketler, devam eden kalıntı belirtilerve küçük yaşam olaylarına duyarlılık artışı gözlenebilir.Günlük uygulamada aşırı duyarlılık psikozu çoğunlukla hastalığın alevlenmesi olarak yorumlanmakta ve APdozlarının arttırılması yoluna gidilmektedir. Fakat busadece kısa süreli ve geçici bir yarar sağlamaktadır.Antipsikotik sürdürüm tedavisinin mümkün olan endüşük dozda tutulmasının aşırı duyarlılık psikozugelişimine karşı koruyucu olabileceği düşünülmektedir.Aşırı duyarlılık psikozu gelişen olgularda farmakotedaviyaklaşımlarında ise, farklı etki düzeneği olan ve dopaminerjik D2 reseptörlere daha düşük afinite gösteren birantipsikotik ilaca geçmek, 2 adrenoseptör blokaj etkisiolan ilaçlaryn tedaviye eklenmesi veya antiepileptiklerin(valproik asit, lamotrijin, topiramat) faydaly etkilerininolduğu saptanmıştır