Art and Art Education in Terms of the Dialectical Method

Abstract

The art, which exists simultaneously with the process of human being, is confronted as a constantly changing structure of nature. The individual has input calculations based on consciousness by moved away from the only visuality in order to understand this change. It is intended to clarify the concepts after this reckoning. The concept produces new antagonisms every time it is interrogated against the other. As a method dialectics will reveal that the possibility of leaving many other issues beyond the reality of the imaginary as well as the deadlocks of art and art education. It is also appropriate for the nature of the dialectic to ask new questions and seek new answers against the increasingly exhausted situation of arts education. In this respect, art, philosophy and education will meet us with new advances beyond time.

Özet

İnsanoğlunun geçirdiği süreçle eş zamanlı var olan sanat, doğası gereği sürekli değişen bir yapı olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu değişimi anlamak üzere birey, salt görsellikten uzaklaşarak bilince dayalı hesaplaşmalara da girişmiştir. Bu hesaplaşma sonrasında kavramlara açıklık getirilmek istenmiştir. Kavram, karşıtıyla sorgulanmakta her defasında yeni karşıtlıkları üretmektedir. Bir yöntem olarak diyalektik, sanı olarak kalan gerçekliğin ötesinde birçok konuyu açığa çıkarması sanatın ve buna bağlı olarak sanat eğitiminin çıkmazlarını da ortaya koyacaktır. Sanat eğitiminin gittikçe tükenen durumu karşısında yeni sorular sormak ve yeni cevaplar aramak diyalektiğin doğasına da uygun düşmektedir. Bu sayede sanat, felsefe ve eğitim zamanın ötesinde yeni önermelerle bizi karşılayacaktır.