Is prevalvular anastomisis safe in distal ileum pathologies?

Abstract

Aim: The safety of prececal ileal anastomosis is not clear. Many surgeons prefer right hemicolectomy and ileotransverse anastomosis instead of prececal anastomosis with respect to the safety of the procedure. Therefore, we wish to share our experience in those cases which we could save the ileocecal valve in the lesions just next to (1 to 3 cm) to cecum. Material and Method: In 2006, eight patients (6 males, 2 females) with age ranging from 2 days to 13 years, with various distal ileal pathologies (intestinal perforation in 2, intussusception in 2, volvulus in 2, necrotising enterocolitis and enteric duplication) underwent distal ileal resection. Although the existent lesions were very close to cecum, ileocecal valves were preserved and ileoileal anastomosis or primary repair were performed. Results: Due to the primary diseases, patients’ hospital stay were very different from each other, however, patients did not encounter morbidity related to prececal anastomosis alone and all were discharged with recovery. Conclusion: In many patients with distal ileal lesions, preserving the ileocecal valve displays vital importance; but, the safety of prevalvular anastomosis is not well-known. The result of this small series encourages us to perform prececal anastomosis for the purpose of ileocecal valve preserving.

Özet

Amaç: Bugüne kadar birçok cerrah distal ileum patolojilerinde, lümen içi yüksek basınç gerekçesiyle anastomoz güvenliği açısından ileo-ileal anastomozlardan kaçınarak sağ hemikolektomi ve ileotransversostomiyi tercih etmektedir. Biz de bu nedenle çekum ve ileoçakal valve yakın (1-3 cm) patolojilerde valv ve çekum korunarak yapılan anastomozlardaki tecrübemizi paylaşmak istedik. Gereç ve Yöntem: 2006 yılı içerisinde, yaşları 2 gün ile 13 yaş arasında değişen 6’sı erkek 8 hastada değişik distal ileal patolojilere bağlı olarak (invaginasyon: 2, volvulus: 2, nekrotizan enterokolit : 1, enterik duplikasyon: 1 ve intestinal perforasyon: 2) distal ileum rezeksiyonu gerekti. Mevcut patolojiler ileoçekal valve çok yakın olması ve çekumu içermesi nedeniyle çekuma birincil tamir uygulandı veya valv korunarak prevalvuler ileo-ileal anastomoz gerçekleştirildi. Bulgular: Hastaların birincil hastalığa bağlı nedenlerle yatış süreleri farklı olmasına karşın, hiçbirinde preçekal anastomoza yönelik cerrahi bir problem yaşanmadı. Hastalarımızın tamamı şifa ile taburcu edildi. Sonuç: Distal ileal patolojisi olan birçok hastada ileoçekal valvin korunması hayati önem arz edebilir. Buna karşın prevalvuler seviyede yapılan anastomozların güvenirliliği açık değildir. Ancak, bu küçük serimizde elde ettiğimiz sonuçlar ileoçekal valv ve çekumun korunması amacıyla yapılan preçekal anastomozların, temel cerrahi kurallara uyulması koşuluyla güvenli olabileceği konusunda bizi cesaretlendirmektedir.