İntrauterin Fetal Cerrahi: Güncel Yaklaşımlar

Ayla ESER,Nermin KÖŞÜŞ,Aydın KÖŞÜŞ,MÜBERRA NAMLI KALEM,Nülüfer AKGÜN,Ebru YÜCE

Abstract

Though prenatal diagnosis has advanced a lot along with surgical techniques, intrauterine fetal surgery often not the preferred option. This is because the risks involved for both the mother and the fetus dur- ing and after the operation are often much more than the benefit to be achieved. Moreover, the infra- structure require ments and the costs of such operations are quite high. Fetal intervention is only pos- sible in circumstances where the operation will correct abnormalities of the fetus which hamper normal growth, thus enabling normal fetal development (Twin-to-twin transfusion syndrome, congenital di- aphragmatic hernia, Space-occupying thoracic lesions, Obstruction of lower urinary tract ect). It is mainly indicated in diseases that can result in intrauterine fetal death or whose effects could not be corrected postnatally (congenital aortic valve stenosis, hypoplastic left heart syndrome ect.). The proven patho- physiology and proper identification of the defect or disease is thus necessary before attempting such intervention. Since intrauterine fetal surgery entail high risks for both the fetus and the mother, there are ethical controversies regarding research in fetal surgery. Suitable surgical techniques, appropriate and effective high end methods to monitor fetal and uterine development and prevention of uterine contrac- tions after surgery (tocolysis) are a few of the key bottlenecks that need to be addressed urgently to make intrauterine fetal surgery more useful. This article reviews recent intrauterine fetal interventions and their risk and success rates.

Özet

Cerrahi tekniklerinde meydana gelen ilerlemelerle prenatal ta- nının çok ilerlemesine rağmen intrauterin fetal cerrahi hala çok tercih edilen bir seçenek değildir. Bunun nedeni operasyon sı- rasında ve sonrasında anne ve fetüsün karşılaşabileceği risk- lerin çoğu zaman ameliyatla elde edilebilecek faydalardan çok daha fazla olmasıdır. Ayrıca alt yapı gereksinimleri ve ameliyat masrafı oldukça yüksektir. Fetüse müdahale ancak fetüsün normal büyümesi önünde bir kısım engellerin olduğu (ikizden ikize transfüzyon sendromu, konjenital diyafragmatik herniler, yer kaplayan torasik lezyonlar, alt üriner sistem obstrüksiyonu vb.) anormal durumların düzeltebileceği ve fetüsün büyümesi- nin normal hale getirilebileceği durumlarda mümkündür. İntrauterin fetal ölümle sonuçlanabilecek veya etkileri postnatal olarak düzeltilemeyecek olan hastalıklarda da (konjenital aort stenozu, hipoplastik sol kalp sendromu vb.) endikedir. Bu tarz müdahalelerden önce kanıtlanmış patofizyoloji ve defekt veya hastalığın uygun bir çalışmadan geçmiş olması gerekmektedir. İntrauterin fetal cerrahi hem fetüs hem de anne için büyük risk- ler ihtiva ettiğinden fetal cerrahi araştırmaları etik tartışmalara sebebiyet vermektedir. Fetal cerrahinin daha kullanışlı hale gelmesi için acil olarak uygun ameliyat teknikleri, fetüs ve ute- rus seyrini monitörize edecek ve cerrahi sonrası uterin kont- raksiyonların (tokoliz) önlenmesine yardımcı olacak ileri me- todların geliştirilmesine ihtiyaç vardır. Bu makale günümüzde yapılabilen intrauterine fetal müdahaleleri, risk ve başarı oran- larını incelemektedir.