Evaluation of Life Quality in Epilepsy Patients and Review of Psychiatric Diagnosis

Epilepsi Hastalarında Yaşam Kalitesinin Değerlendirilmesi ve Psikiyatrik Tanılarının Gözden Geçirilmesi

AYLİN BİCAN DEMİR,Pınar UZUN USLU,Gülfer ATASAYAR,Oğuzhan KILINÇEL,CENGİZ AKKAYA,İbrahim BORA

Abstract

Objectives: The degree of harmony and balance between expectancies from life as well as physical, psychological, and social limitations determine the level of life quality in epilepsy patients. In our study, the aim was to research on the quality of life, psychiatric diagnosis of epilepsy patients, and the effects of anxiety and depression. Methods: A total of 161 epileptic patients, in whom medical history was obtained in the outpatient epilepsy clinic, and neuroimaging assessment, EEG, and neuro-psychometric tests were performed together with psychiatry consultation, were enrolled in the study. SF-36, HAS, and HDS were performed in the patients. Results: Of all patients enrolled in the study, 30% (49/161) had generalized-onset tonic-clonic-myoclonic seizures, 29% (48/161) had focalonset motor seizures, 23% (35/161) had focal-onset bilateral tonic-clonic seizure, and 18% (29/161) had focal-onset non-motor seizures. The psychiatric diagnoses were depressive adjustment disorder in 41, major depressive disorder in 38, conversion disorder in 12, dysthymic disorder in 12, mild mental retardation in 5, mental disorders not otherwise specified in 4, and obsessive compulsive disorder in 3 patients, according to DSM-IV criteria. Conclusion: To identify the accompanying social and psychiatric disorders of patients and to consult with psychiatry when necessary during follow-up are as important as seizure control for increasing the quality of life of patients.

Özet

Amaç: Epilepsili hastalarda, yaşamdan beklentilerle fiziksel, psikolojik ve sosyal kısıtlılık durumları arasındaki uyum ve dengenin derecesi yaşam kalitesinin düzeyini de belirlemektedir. Bu çalışmada, epilepsili hastalarda yaşam kalitesi, psikiyatrik tanıları ile anksiyete ve depresyon üzerine etkisini araştırmayı hedefledik. Gereç ve Yöntem: Epilepsi polikliniğinde anamnezleri, nörogörüntülemeleri, EEG’leri ve nöropsikometrik testleri ve psikiyatri konsültasyonları yapılan toplam 161 epilepsi hastası çalışmaya alındı. Hastalara SF-36 yaşam ölçeği, HAS ve HDS uygulandı. Bulgular: Nöbetlerin %30’u (49/161) jeneralize başlangıçlı tonik-klonik-miyoklonik nöbet, %29’u (48/161) fokal başlangıçlı motor nöbet, %23’ü (35/161) fokal başlangıçlı iki taraflı tonik-klonik nöbet, %18’i (29/161) fokal başlangıçlı non-motor nöbet olarak belirlenmiştir. DSM-IV’e göre psikiyatri tanıları sırasıyla 41’inde depresif mizaçlı uyum bozukluğu, 38’inde majör depresif bozukluk, 12’sinde konversif bozukluk, 12 distimik bozukluk, beş hafif düzey mental retardasyon, dört hastada başka türlü adlandırılamayan psikolojik bozukluk, üç obsesif kompülsif bozukluk şeklindeydi. Sonuç: Epilepsi de en sık gözlenen psikiyatrik bozukluğun da özellikle depresyon (%9–22) başta olmak üzere afektif hastalıklar olduğu bilinmektedir. Bizim çalışmamızda da hastalarda depresyon en sıklıkla rastlanan ko-morbid durum olup yaşam kalitesi ölçeğinde hastaların belirgin kayıp olduğu dikkati çekmiştir. Yapılan kontrollerde hastaların eşlik eden sosyal ve psikiyatrik sorunlarına saptamak gerekli durumlarda psikiyatri konsültasyonu istemek, hastaların yaşam kalitesini arttırmada nöbet kontrolü kadar önemlidir.