Alleviative Role of Β-Estradiol Against 2,4-Dichlorophenoxyacetic Acid Genotoxicity on Common Bean Genome

Fasulye Genomunda 2,4-Diklorofenoksiasetik Asit Genotoksisitesine Karşı Β-Östradiolün Hafifletici Rolü

Abstract

2,4-Dichlorophenoxyacetic acid (2,4-D) is one of the several herbicides that widely used to prevent development of Taraxacum officinale and broadleaf weeds on cereal crops culture. However, it is known that 2,4-D can cause genetic damage to plants at low concentrations as well as produce observable physiological effects. There is no report investigating the effect of mammalian hormones in crops against the applied 2,4-D. Therefore, the present study was aimed at investigating levels of DNA damage, changes in DNA methylation and DNA stability in common bean (Phaseolus vulgaris) exposed to 2,4-D and determine whether β-estradiol has any effect. RAPDs (Randomly Amplified Polymorphic DNA) and CRED-RAs (Coupled Restriction Enzyme Digestion-Random Amplification) techniques were used to define the DNA damage levels and changes in the pattern of DNA methylation. The obtained data demonstrated that 2,4-D led to an increase in RAPDs profile changes (DNA damage), and a reduction in genomic template stability (GTS). The effects caused by 2,4-D were decreased after application with different concentrations of β-estradiol. The results of this study clearly show that β-estradiol could be used function effectively to prevented from the genetic and epigenetic changes caused by 2,4-D herbicide in common bean.

Özet

2,4-Diklorofenoksiasetik asit (2,4-D) tahıl ekin kültüründe Taraxacum officinale ve geniş yapraklı yabancı otların gelişmesini önlemek için yaygın olarak kullanılan herbisitlerden biridir. Ancak, 2,4-D'nin, düşük konsantrasyonlarda bitkilerde genetik hasarın yanı sıra gözlemlenebilir fizyolojik etkilere neden olduğu bilinmektedir. Uygulanan 2,4-D'ye karşı bitkilerde memeli hormonlarının etkisini araştıran herhangi bir rapor bulunmamaktadır. Bu nedenle, bu çalışma 2,4-D'ye maruz bırakılan fasulye (Phaseolus vulgaris)'deki DNA hasarı, DNA metilasyonu ve DNA stabilitesindeki değişimleri araştırmayı ve β-östradiolün herhangi bir etkisinin olup olmadığını belirlemeyi amaçlamıştır. DNA hasar düzeylerini ve DNA metilasyon modelindeki değişiklikleri tanımlamak için RAPD (Rastgele Çoğaltılan Polimorfik DNA) ve CRED-RA (Çift Restriksiyon Enzim Kesimi-Rastgele Çoğaltımı) teknikleri kullanılmıştır. Elde edilen veriler, 2,4-D'nin RAPD profil değişikliklerinde (DNA hasarında) artışa ve genomik kararlılık stabilitesinde (GTS) ise azalışa neden olduğunu göstermiştir. 2,4-D'nin neden olduğu etkiler, farklı β-östradiol konsantrasyonları uygulandıktan sonra azalmıştır. Bu çalışmanın sonuçları, fasulyelerde 2,4-D herbisitin neden olduğu genetik ve epigenetik değişikliklerin engellenmesi için β-östradiolün etkin bir şekilde kullanılabileceğini açıkça göstermektedir.