KÜRTÇE ANADİLDE EĞİTİM TALEBİ VE İNSAN HAKLARI

Abstract

Modern nation-states have increasingly encountered with the ethnic identity problems from the 1990's on, when the Cold War ended. Minority issues, which were conventionally regarded as internal affairs of nation-states, then became an important issue for international organizations, too. In this discourse, the demand that minorities should be educated in their mother languages entered official documents emphatically. Concerning Turkey, the demand for mother language education for the Kurds has been expressed by the separatist political milieu, the EU, and some academicians claiming to search for solutions in accordance with liberal values. Turkish is not a foreign language to the individuals belonging to Kurdish ethnicity. There has not been any autonomous Kurdish administration, too, that may be a source for reference to their ethnic minority status. Thus, it is viewed here that the demands for education in Kurdish mother language are not consistent with the social reality

Özet

Modern ulus-devletler, Soğuk Savaş'ın bittiği 1990'lı yıllardan itibaren artan bir şekilde etnik kimlik talepleriyle karşı karşıya kalmışlardır. Ulus-devletin bir iç işi olarak görüle gelen azınlıklar bahsi uluslar arası kuruluşların önemli gündem maddesi olmuştur. Etnik grupların anadillerinde eğitim almaları gerektiği hususu da bu bağlamda vurgusu artan bir şekilde belgelere girmiştir. Bahsi geçen dönemde, Türkiye'de Kürt etnisitesi etrafında anadilde eğitim talebi ayrılıkçı siyasal yapı, AB ve "Kürt sorunu"na liberal değerler etrafında çözüm arayışında oldukları iddiasındaki akademisyenler tarafından dile getirilmiştir. Türkçe, Kürt etnisitesine mensup bireylerin yabancı dili değildir. Tarihi süreç içerisinde azınlık statüsüne atıf yapılabilecek özerk bir Kürt yönetimi de olmamıştır. Bundan dolayı Kürtçe anadilde eğitim talebi üzerinden statü arayışlarının toplumsal gerçeklikle bağdaşmadığı düşünülmektedir