Emotional schemas accompanying self-harm behaviors among adolescents

Abstract

Objective: The aim of this study is to assess emotion regulation processes in adolescents with self-harm behavior by the emotional schema approach. Methods: The study included 101 adolescents with delibrate self-harm behavior (DSH), 99 adolescents with psychiatric diagnose and treatment without DSH (without DSH) and 99 healthy adolescents as the control group. Adolescents with DSH were asked to complete Sociodemographic Data Form, Self-Harm Behavior Form, and Leahy Emotional Schema Scale (LESS). Other two groups were asked to 70 Ergenlerde kendine zarar verme davranışına eşlik eden duygusal şemalar complete sociodemographic data form and LESS, afterwards these three groups were compared. Data were assessed with chi-square test and one way analysis of variance methods. Results: While suicide attempts, childhood violence and domestic violence were found significantly more in the DSH and without DSH groups, separation from parents and migration history frequency were found significantly higher only in the DSH group according to other two groups. Groups were compared with LESS; and it was found that 'weakness against emotions', 'uncontrollability', 'rumination', 'seeing emotions as dangerous', 'dissimilarity' and 'guilt' subscale's mean scores were significantly higher in DSH group. Beside these results LESS 'acceptance of feelings', 'consensus', 'comprehensibility' subscales were lower in DSH group. Discussion: These results show that psychological stressors which individuals encountered in developing period, have establishing effects for DSH. Findings of our research support that DSH is one of the maladaptive coping styles for experienced negative emotions. Focusing on the emotion regulation functions of DSH and accompanying emotional schemas, may help dealing with difficul ties through treatment.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı ergenlerde görülen kendine zarar verme davranışına (KZD) eşlik eden duygu düzenleme süreçlerinin, duygusal şema yaklaşımı üzerinden araştırılmasıdır. Yöntem: Araştırmaya KZD bulunan 101 ergen, KZD bulunmayan ancak klinik olarak tanı konularak tedavisi sürdürülen 99 ergen ve herhangi bir psikiyatrik yakınması ve başvurusu olmayan 99 sağlıklı ergen alınmıştır. KZD olduğunu belirtenlere Sosyodemografik Veri Formu, Kendine Zarar Verme Davranışı Veri Formu, Leahy Duygusal Şema Ölçeği (LDŞÖ) uygulanmıştır. Poliklinik başvurusunda kendisine psikiyatrik bozukluk tanısı konulan, ancak KZD olmayan hasta grubuna ve sağlıklı gönüllü gruba ise Sosyodemografik Veri Formu ve Leahy Duygusal Şema Ölçeği uygulanarak üç grubun sonuçları karşılaştırılmıştır. Elde edilen veriler ki-kare testi ve tek yönlü varyans analizi yöntemleri ile incelenmiştir. Sonuçlar: İntihar girişimi öyküsü, çocukken şiddet görme, aile içi şiddet değişkenleri KZD olan ve olmayan hasta gruplarında sağlıklı gruba göre anlamlı derecede yüksek saptanırken; anne-babadan ayrı kalma ve göç öyküsü ise KZD grubunda her iki gruba göre anlamlı derecede daha yüksek oranda saptanmıştır. Gruplar karşılaştırıldığında LDŞÖ 'duygulara karşı zayıflık', 'kontrol edilmezlik', 'ruminasyon', 'duyguları zararlı görme', 'farklılık' ve 'suçluluk' alt-ölçeklerinin ortalama puanları KZD bulunan grupta diğer gruplara göre anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur. LDŞÖ 'hisleri kabul', 'uzlaşı', 'anlaşılabilirlik' alt-ölçekleri puanları KZD grubunda diğer gruplardan daha düşük saptanmıştır. Tartışma: Bu sonuçlar bireylerin gelişim dönemlerinde karşılaştıkları önemli ruhsal stresörlerin KZD açısından hazırlayıcı etkilere sahip olduğunu göstermektedir. Araştırmadan elde edilen veriler, KZD'nin yaşantılanan olumsuz duygularla işlevsel olmayan baş etme yöntemlerinden biri olduğuna ilişkin yaklaşımı desteklemektedir. KZD'nin duyguları düzenleme işlevini ve ona eşlik eden duygusal şemaları tedavi sürecinde gözönünde bulundurmak, karşılaşılabilecek zorlukları aşmada yardımcı olabilir.