A Retrospective Evaluation of Children with Rabies-Suspected Animal Contact

Kuduz Riskli Temas Nedeniyle Başvuran Çocuk Olguların Geriye Dönük Değerlendirilmesi

Elif BÖNCÜOĞLU,Elif KIYMET,İlknur ÇAĞLAR,Ferhat ZORA,Hurşit APA,Nuri BAYRAM,İlker DEVRİM

Abstract

Objective: The aim of the study was to evaluate cases with rabies-suspected animal contact (RSAC) admitted to our center and determine the high-risk groups and the high-risk periods for contact during the year. Method: This retrospective study was carried out at Dr. Behçet Uz Children’s Hospital between December 2017 and December 2018. All children who were admited to the emergency service due to RSAC were reviewed. Results: A total of 224 cases including 140 (62.5%) male and 84 (37.5%) female patients were analyzed. The mean age of the patients was 7.4±4.7 years, and 50.9% of the patients were older than seven years. During the study period, 97.7% of the RSAC originated from domestic animals (dogs and cats constituted 45.9% and 35.2% of the cases, respectively). Most of the admissions due to RSACs occurred in April (32 cases, 14.3%) and in June (28 cases, 12.5%). Conclusion: According to World Health Organization data, cases with RSAC are seen more frequently under 15 years of age. While in developed countries, wild animal rabies are more common; and in developing countries such as Turkey domestic animal rabies (especially caused by dogs) is seen more frequently. Rabies is still a public health problem in endemic areas such as our country. For this reason, we consider that it is important to determine the risky periods and groups of contact and to take the necessary precautions.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, merkezimize başvuran kuduz riskli temas olgularını değerlendirerek risk gruplarını ve yıl içinde temas riskinin yüksek olduğu dönemleri belirlemektir. Yöntem: Bu retrospektif çalışma, Aralık 2017-Aralık 2018 arasında Dr. Behçet Uz Çocuk Hastanesinde yapıldı. Kuduz riskli temas nedeniyle Acil Servise başvuran tüm çocuk olgular incelendi. Bulgular: Toplam 224 olgu incelendi. Bunların 140’ı (% 62,5) erkek, 84’ü (% 37,5) kızdı. Hastaların ortalama yaşı 7,4±4,7 idi ve hastaların %50,9’u yedi yaşından büyüktü. Çalışma süresi içinde, riskli temasların %97,7’si evcil hayvanlardan kaynaklanmaktaydı. (köpek ve kedi sırasıyla %45,9 ve %35,2). Kuduz riskli temas nedeniyle başvuruların çoğu Nisan (32 olgu, %14,3) ve Haziran ayında (28 olgu, % 12,5) idi. Sonuç: Dünya Sağlık Örgütü verilerine göre kuduz riskli temas olguları 15 yaş altında daha sık görülmektedir. Gelişmiş ülkelerde genellikle yabani hayvan kuduzu, ülkemiz gibi gelişmekte olan ülkelerde ise evcil hayvan, özellikle de köpek kuduzu daha çok görülmektedir. Kuduz, ülkemiz gibi endemik bölgelerde halen bir halk sağlığı sorunudur. Bu nedenle temas açısından riskli dönemlerin ve gruplarının belirlenerek gerekli önlemlerin alınmasının önemli olduğunu düşünmekteyiz.