Etiopatogenesis of Behçet’s Disease

Abstract

Behçet’s disease (BD) is chronic multisystem inflammatory disease characterized mainly by recurrent oral ulcers, ocular inflammation, genital ulcers and skin lesions, presenting with remission and exacerbations. The pathogenesis of BD has not been fully elucidated since it has a broad spectrum of phenotypic heterogeneity and complex immunopathogenesis. BD has been considered that both environmental and genetic factors contribute to its onset and development. Recent advances in molecular biology and genetics show us that particular genes encompass both innate and adaptive immunity, and confirm the importance of the predominant polarization towards helper T cell (Th)1 versus Th2 cells, and the involvement of Th17 cells in BD.

Özet

Behçet hastalığı (BH) kronik, alevlenip sönen ataklarla kendini gösteren, esas olarak oral ülserler, oküler inflamasyon, genital ülserlerler ve cilt lezyonları ile seyreden bir hastalıktır. Geniş fenotipik heterojenitesi ve karmaşık immünopatogenezisi nedeniyle BH’nın patogenezisi tam olarak açıklığa kavuşturulamamıştır. BH’nın ortaya çıkış ve gelişmesinde hem çevresel hemde genetik faktörlerin yer aldığı kabul edilmektedir. Moleküler biyoloji ve genetik alanındaki son gelişmeler bize bazı genlerin hem kalıtsal hem de adaptif immuniteyi yönlendirdiğini göstermiş ve BH’daki inflamasyonlarda yardımcı T hücreler Th1’in Th2’ye üstünlük sağlamasının ve Th17 hücrelerin de bu olayda yer almasının önemini ortaya koymuştur.