Diş Hekimlerinde Çalışma Süresinin Postüral Problemler, Eklem Hareket Açıklığı ve Ağrı ile İlişkisi

The Relation of The Duration of Work in Dentists with Postural Problems, Range of Motion and Pain

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı; diş hekimlerinde meslekte geçirilen süreye bağlı postür problemlerini belirleyerek, bu sürenin vücutta oluşan ağrı, servikal ve lumbal bölgedeki eklem hareket açıklıkları ile ilişkisinin ortaya koymaktır. Yöntemler: Araştırmaya 27’si erkek, 29’u kadın toplam 56 diş hekimi (yaş=29,55±9,5 yıl) gönüllü olarak katıldı. Demografik bilgi anketinin uygulandığı katılımcılar; çalışma yıllarına (0-4, 5-9 ve ≥10 yıl) ve gün içinde unit başında geçirdikleri süreye göre (0-5, 6-8 ve ≥9 saat) 3’er gruba; gün içinde ara vererek ve ara vermeden çalışma durumuna göre 2 gruba ayrıldı. Postür analizi ve servikal-lumbal bölge eklem hareket açıklığı ölçümleriyle var olan limitasyonlar belirlendi. Ağrıyı değerlendirmek için McGill Ağrı skalası anketi uygulandı. Gruplar arası farklılıkların belirlenmesinde Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri; post hoc analizlerde ise Bonferroni düzeltmesi kullanıldı. Bulgular: Meslekte geçirilen sürenin fazlalığı ile orantılı olarak servikal ve lumbal eklem hareket açıklığının azaldığı, omurgada ve dizde postüral deformitelerin gözlendiği ve ağrı düzeyinin anlamlı bir şekilde arttığı görüldü. Ancak gün içinde unit başında geçen süreye göre yapılan analizlerde, sürenin artışı ile sadece servikal ve lumbal bölge eklem hareket açıklığında azalmaların varlığı belirlendi. Sonuç: Diş hekimlerinde çalışma yıllarının artış göstermesi ile birlikte eklem hareket açıklığı kısıtlılıklarının geliştiği, postür bozukluklarının ve ağrının oluştuğu ortaya konuldu. Tüm bu problemlere, uzun süre ergonomik olmayan ortamlarda çalışmanın neden olacağı düşünülmektedir. Bu doğrultuda, koruyucu hekimlik adı altında verilen derslerde fizyoterapi alanında uzman eğitimcilerin yer alması önem taşımaktır. Sonuç olarak, meslekte geçirilen sürenin artışı ile karşılaşılan sağlık problemlerinin arttığı söylenebilir.

Özet

Objective: The aim of this study is to determine the relationship between cervical and lumbar range of motions, pain and postural problems with the time spent in the occupation in dentists. Methods: A total of 56 dentists (27 males, 29 females), participated in this research as a volunteer (age=29.55±9.5 years). Firstly, the participants were divided into 3 groups according to the working years in their life and the time spent at unit during the day; they were also divided into 2 groups according to the intermittent or uninterrupted working conditions during the day. Cervical and lumbar joint range of motions were measured to determine limitations. The McGill pain scale survey was used to evaluate the pain. Kruskal Wallis and Mann-Whitney U tests with a posthoc Bonferroni test were used for all statistical analyses. Results: It was seen that the cervical and lumbar joint range of motions decreased, and the postural deformities in the spine and knee were observed and the level of pain increased significantly in comparatively to the excess of the time spent in the profession. However, in the analysis according to the time spent at the unit during the day, only the decrease in the range of motion of the regions was determined with the increase of the time spent at the unit during the day. Conclusion: With the increase in the working years in the dentists, it was revealed that the limitation of the range of motion increased and posture disorders and pain were formed. It is thought that all these problems will be caused by working in non-ergonomic environments for a long time. In this respect, it is important to include experts in the field of physiotherapy in the courses given under the name of preventive medicine. As a result, it can be said that the health problems encountered with the increase in time spent in the profession have increased