RESPONSIBILITY TO PREVENT UNDER R2P: CHINA'S RESPONSIBILITY TO NOT RETURN INDIVIDUALS FLEEING NORTH KOREA

KORUMA SORUMLULUĞU DOKTRİNİNİN ÖNLEME SORUMLULUĞU UNSURU: ÇİN'İN KUZEY KORE'DEN KAÇAN BİREYLERİ GERİ GÖNDERMEME SORUMLULUĞU

Abstract

The purpose of this article is to answer to what extent can the principle of non-refoulement be strengthened using the responsibility to prevent pillar under responsibility to protect doctrine in the case of forcible repatriation of North Korean individuals by China. The article argues that under the newly emerging Responsibility to Protect doctrine, -particularly through its first pillar, responsibility to prevent- China ought to accept the individuals and respect the principle of non-refoulement, regardless of the disagreement on the refugee-status of North Korean individuals. This article does not suggest that every North Korean individual who crosses the international border must be recognized as a refugee or should directly be entitled to the refugee rights. It only argues that contemporary international refugee law does not address the needs of North Korean individuals and make them more vulnerable. The application of Responsibility to Protect doctrine to the current case may clear the gray area and strengthen the principle of Non Refoulement.

Özet

Bu metnin amacı "Kuzey Kore vatandaşlarının Çin tarafından Kuzey Kore'ye zorla geri gönderilmesi vakası üzerinden, Geri Göndermeme (nonrefoulement) ilkesi ne şekilde Koruma Sorumluluğu doktrininin unsurları arasında bulunan Önleme Sorumluluğu kapsamında güçlendirilebilir?" sorusunu yanıtlamaktır. Metin yeni gelişmekte olan Koruma Sorumluluğu doktirininin -özellikle ilk aşaması olan Önleme Sorumluluğu- kapsamında Çin Halk Cumhuriyeti'nin, Kuzey Kore'den kaçan bireyleri kabul etmesini ve mülteci statüsüne bakmaksızın Geri Vermeme ilkesini uygulaması gerektiğini savunuyor. Bu demek değildir ki, her uluslararası sınırı geçen Kuzey Kore vatandaşı otomatik olarak mülteci olarak tanınmalı ya da aynı haklara doğrudan sahip olmalı. Metinde savunulan, modern uluslararası mülteci hukuku Kuzey Kore vatandaşlarının vakalarında eksik kalıyor ve onları daha da müdafaasız bırakıyor. Koruma Sorumluluğu Doktrininin bu alanda uygulanabilmesi gri alanları azaltabilir ve Geri Vermeme ilkesini güçlendirebilir.