An Important Cause of Morbidity in Preterm Babies; Necrotizing enterocolitis: A Two-Year Evaluation

Prematüre Bebeklerde Önemli Bir Morbidite Nedeni; Nekrotizan Enterokolit: İki Yıllık Değerlendirim

HÜLYA ÖZDEMİR,HÜLYA SELVA BİLGEN,KIVILCIM KARADENİZ CERİT,Pakize CENNETOĞLU,Ilgın CEBECİ,ASLI MEMİŞOĞLU,EREN ÖZEK

Abstract

Objective: In our study, we aimed to evaluate the risk factors that influenced development of necrotizing enterocolitis (NEC) in preterm babies born at a gestational age below 32 weeks who were being followed up in our neonatal intensive care unit. Method: Babies who were born at a gestational age below 32 weeks in our hospital were evaluated in terms of perinatal (maternal hypertension/preeclampsia, antenatal Doppler US abnormality, intrauterine growth restriction, delayed/premature membrane rupture) and postnatal risk factors for the development of NEC. Demographic and clinical characteristics of the babies, in-hospital follow-up period, presence of respiratory distress, perinatal asphyxia, prsence of hemodynamically ptent ductus arteriosus, inotropic support, ventilator support, caffeine treatment, presence of central catheter, erythrocyte suspensio, nevidenced/clinical sepsis, and nutritional statıs were recorded. IBM SPSS Statistics 21,0 program was used for statistical evaluation. Results: Eighty-five preterm babies were included in our study. The birth weighst and gestational weeks of the subjects were found to be 1190 (380-1650) gs and 29 (21-31) weeks, respectively. The birth weight and gestational week were found to be significantly lower in the subjects who developed necrotizing enterocolitis compared to the subjects who did not (p:0.005; p:0.035). The incidence of NEC was found to be 11.7% (n:10) in preterm babies. Doppler ultrasonography revealed abnormal findings in five of the subjects who developed NEC and in 12 of the subjects who did not develop NEC; this difference was statistically significant (p:0.002). Surgical laparotom, and surgical resection were performed in five infants. Penrose drain was inserted in one infant at bedside . The mean birth weight and gestational week of these cases were found to be significantly lower compared to the ones who did not require surgery (p:0.015; p:0.042). In 3.5% of the babies tranfusion-rlated NEC was detected. The mortaişty rate in infants who developed NEC was 40 percent. Conclusion: Especially premature babies with lower gestational week and and very low birth weight, whom cannot tolerate minimal enteral feeding, and have abnormal Doppler ultrasound findings or blood transfusion history should be monitored more carefully.

Özet

Amaç: Çalışmamızda, yenidoğan yoğun bakım ünitemizde izlenen 32 gebelik haftasından küçük prematüre bebeklerde nekrotizan enterokolit (NEK) gelişiminde etkili olan risk faktörlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Hastanemizde, 32 gebelik haftası altında doğan bebeklerde, NEK gelişimi açısından perinatal (maternal hipertansiyon/preeklampsi, antenatal Doppler ultrasonografi anormalliği, intrauterin büyüme kısıtlılığı, uzamış/erken membran rüptürü) ve postnatal risk faktörleri değerlendirildi. Bebeğe ait demografik özellikler ve hastanede izlem süresi, solunum sıkıntısı varlığı, perinatal asfiksi, NEK tanısı almadan önce hemodinamik anlamlı patent duktus arteriozus varlığı, inotrop desteği, ventilatör desteği, kafein tedavisi, santral kateter varlığı, eritrosit transfüzyonu, kanıtlı/klinik sepsis ve beslenme durumları kaydedildi. İstatistiksel değerlendirmede IBM SPSS Statistics 21.0 programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmamıza 85 prematüre bebek alındı. Olguların doğum ağırlıkları ve gebelik haftaları sırasıyla 1190 (380-1650) g ve 29 (21-31) hafta bulundu. Olgu grubumuzda NEK sıklığı %11.7 (n: 10) saptandı. Nekrotizan enterokolit gelişen olguların doğum ağırlığı ve gebelik haftası NEK gelişmeyen olgulara göre anlamlı oranda daha düşük bulundu (p:0.005; p:0,035). Nekrotizan enterokolit gelişen olguların beşinde (%50), gelişmeyenlerin ise 12 (%16)’sinde Doppler USG anormal saptanmış olup, bu fark anlamlı idi (p:0.002). Beş olguya cerrahi laparotomi ve rezeksiyon uygulanırken, bir bebeğe yatak başı “penröz” dren takıldı. Bu olguların ortalama doğum ağırlığı ve gebelik haftası cerrahi gerekmeyenlere göre anlamlı ölçüde daha düşük saptandı (p:0.015; p:0.042). Bebeklerin %3,5’inde transfüzyon ilişkili NEK saptandı. NEK gelişen bebeklerde mortalite oranı %40 olarak bulundu. Sonuç: Özellikle daha düşük gestasyon haftası ve çok düşük doğum ağırlığı olan prematüre bebeklerden, minimal enteral beslenmeyi tolere edemeyen, anormal Doppler bulguları olan ve kan transfüzyonu uygulanan prematüreler daha dikkatli izlenmelidir.