Cinsel İstismar Nedeniyle Bir Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Yataklı Servisinde Tedavi Gören Olgularda Klinik İyileşme Düzeyi

The Level of Clinical Improvement in Sexually Abused Children Admitted to an Inpatient Child and Adolescent Mental Health Unit

Abstract

Amaç: Çocuğun cinsel istismarı, mağdurlar üzerinde yaşam boyu süren olumsuz sonuçlara ya da bozukluklara neden olabilmesi nedeniyle büyük bir psikososyal sorundur. Çocuğun cinsel istismarı ile psikiyatrik bozukluklar arasındaki ilişki bugüne kadar yapılmış birçok kesitsel ve uzunlamasına çalışmayla gösterilmiştir. Bu çalışmada, çocuk psikiyatri servisinde cinsel istismar nedeniyle yatarak tedavi görmüş olgularda, klinik iyileşme düzeyinin ölçülerek saptanması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma örneklemini, cinsel istismar nedeniyle 2005-2018 yılları arasında yataklı serviste tedavi gören 8-18 yaş arası toplam 43 çocuk ve ergen oluşturmuştur. Çalışmanın verilerini oluşturan sosyodemografik özellikler, bireysel ve ailesel risk puanlarını içeren veriler ve servise yatış ve taburculuk sırasında rutin olarak ölçülen Çocuklar için Genel Değerlendirme Ölçeği (CGAS) puanları ve Klinik Gidiş Değerlendirme Ölçeği (HoNOSCA-TR) puanları geriye dönük olarak hastane kayıtlarından elde edilmiştir. Bulgular: Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre serviste ortalama yatış süresi 85,74±30,54 gün saptanmıştır. CGAS ile ölçülen genel işlevsellik düzeyi yatışa göre taburculuk sırasında anlamlı olarak artmıştır (p<0,05). Ayrıca klinik iyileşme düzeyini ölçmeyi amaçlayan HoNOSCA-TR toplam ve alt ölçek puanları taburculuk sırasında yatış puanlarına göre anlamlı oranda düşmüştür (p<0,05). Sonuç: Çalışmamız, cinsel istismar nedeniyle yatarak tedavi gören çocuk ve ergenlerin, yatarak tedaviden ve günlük aktiviteler ve terapötik müdahaleler sırasında akranları ve servis ekip üyeleriyle olumlu ve onarıcı sosyal etkileşimler kurmasını sağlamayı amaçlayan bir tedavi modeli olan ortam terapisinden yararlandığını göstermiştir.

Özet

Objective: Child sexual abuse is a major psychosocial problem, often leading to lifelong adverse consequences and impairments for the victims. The association between child abuse and psychiatric diagnosis has been shown via cross-sectional and longitudinal studies. The aim of this study was to measure, and determine the clinical improvement in patients who had been diagnosed with child sexual abuse and received inpatient treatment in a child and adolescent mental health unit. Method: The study sample included all of the 43 children and adolescents, aged 8-18 years, who were treated in the inpatient unit from 2005-2018 for exposure to sexual abuse. Data, including sociodemographic features, individual and familial risks, Children’s Global Assessment Scale scores, and the Turkish version of Health of the Nation Outcome Scales-Children and Adolescents scores (HoNOSCA-TR), all of which were routinely calculated at admission and discharge, were collected retrospectively from the hospital’s records. Results: Results demonstrated that the average duration of stay at the unit was 85.74±30.54 days. General functionality measured by the Children’s Global Assessment Scale significantly increased from admission to discharge following psychiatric inpatient treatment (p<0.05). Moreover, there was also significant improvement in sexually abused children and adolescents as indicated with all of the HoNOSCA-TR subscales (p<0.05). Conclusion: Our study demonstrates that sexually abused young people benefit from inpatient treatment and that milieu therapy, which facilitates positive and reparative social interactions with peers and members of the therapeutic team during daily activities and therapeutic interventions, is a primary contributor to sexually abused young patients successfully managing to improve their functioning