Journals / Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi / 2005 / Cilt: 12 - Sayı: 3
Comparison of the effectiveness of behavioral and drug therapy for the treatment of children with encopresis
- Pages
- 121–129
- DOI
- —
Abstract
Objective: This study is a pilot study which takes into account many vaiiables and aims to compare the effectiveness of behavioral and drug therapy for the treatment of encopresis and tries to find out an effective intervention for this psychopathology. Method: 25 children between ages 5-14 who had encopresis and were in follow up in pediatric surgery and pediatric gastroenterology departments for the organic etiologies were also evaluated in the child psychiatry department with clinical diagnostic interviews and psychometiic tests. Patients were randomly divided into two groups and one group took behavioral therapy while the other group used drug. Results: 7 children had comorbid attention deficit and hyperactivity disorder, 4 children had comorbid learning disorder and 2 children had comorbid mental retardation (IQ<70). "Affective Involvement" subtest of the Family Assessment Test showed abnormal results in these children. Significant difference was not found between two groups in respect to behavioral and medical freatments. Mean threshold volumes of all children measured with anorectal manometry were higher than values in the literature. The mean resting pressure values were found to be higher inpatients with no response to treatment than patients with treatment response. Discussion: It has been concluded that replicating this study with a larger population can be useful to find out the answers of many questions about encopresis because generalizing the results of this study which had been conducted in a small sample can be misleading. It must be considered that there are many external variables effecting the results of the studies conducted with children with encopresis and these variables decrease the reliability of the studies.
Özet
Amaç: Bu çalışma enkoprezisi olan çocukların değerlendirilmesinde bir çok değişkeni göz önünde bulundurarak davranışçı ve ilaç tedavisinin etkinliklerini karşılaştırmayı, etkin tedavi yaklaşımını araştırmayı amaçlayan bir ön çalışmadır. Yöntem: Çocuk Cerrahisi ve Çocuk Gastroenteroloji birimlerine dışkı kaçırma şikayeti ile getirilen ve organik etiyoloji açısından değerlendirilen, yaşlan 5-14 arasında olan 25 çocuk ve anne babaları, Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları polikliniğinde psikometrik testlerle değerlendirildi. Hastalar seçkisiz iki gruba ayrılarak ilaç tedavisi ya da davranışçı terapi uygulandı. Sonuçlar: Değerlendirmeler sonucunda 7 hastada Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu, 4 hastada Enürezis ve Öğrenme Güçlüğü, 2 hastada Mental Retardasyon (IQ < 70) tanısı konmuştur. Aile Değerlendirme Ölçeğinde "Gerekli İlgiyi Gösterme" ye yönelik alt testlerde sorun olduğu görülmüştür. Davranışçı terapi ve ilaç tedavisine yanıt açısından karşılaştırıldığında iki grup arasında fark bulunmamıştır. Hastaların anorektal monometrilerinde eşik hacimlerinin ortalamasının ve tedaviye yanıt vermeyen grupta yanıt veren gruba göre orialama istirahat basıncının daha yüksek olduğu görülmüştür. Tartışma: Küçük bir örneklemde yapılan bu çalışmanın bulgularının genellenmesi yanıltıcı olabileceğinden, daha geniş bir örneklemde tekrarlanması bu alandaki bir çok sorunun yanıtlanabileceğini düşündürmüştür. Enkoprezis tanısı alan çocuklarla yapılan çalışmalarda karıştıncı etkenlerin çokluğu ve bunların çalışmanın sonuçlarının güvenilirliğini azalttığı dikkat çekicidir.