Comparison of clinical, hematologic, biochemical findings in amitraz poisoning and the effect of naloxone to the treatment: Experimental study

Amitraz Zehirlenmesinde Klinik, Hematolojik, Biyokimyasal Bulguların Karşılaştırılması ve Nalokson’un Tedaviye Etkisi: Deneysel Çalışma

Abstract

Objective::We aimed to determine if naloxone has any additive effect in the treatment of amitraz poisoning and clinical and laboratory findings ofthe toxicity in our study. Methods: In the experiment 60 adult female Wistar Albino rats of which mean weight 220- 260 gr were used.The rats were divided to four groups. Eight hundred mg/kg amitraz was administered to groups 1. 3. and 4. by orogastric route while group was controI.The change in respiratory and heart rates of four groups were recorded every twenty minutes. When toxicity symptoms in groups and were observed, the treatment was initiated. As treatment 20 ml/kg normal saline and 0,1 mg/kg atropine was administered when heart rate decreased under 250 beats/minutes intraperitonealy. 0.3 mg/kg naloxone was given additionally to group 4. All of the rats were sacrified under general anesthesia by obtaining intracardiac blood samples for hematological and biochemical analyses. Complete blo— od count (CBC) which contains white blood cell (Wbc), red blood cell (Rbc), hemoglobin (Hgb), hematocrit (Hct) and platelet (Plt) values as biochemical analyses blood urea nitrogen (BUN), creatine (crea), sodyum (Na+), calcium (Ca+), glucose (Glu), serum glutamic oxa— lasetic transaminase (SGOT), serum glutamic piruvic transaminase (SGPT) values were asseyed. The data were evaluated by SPSS 13.0. Results: In hematological evaluation there was statisticaly significant difference between groups for the values of Wbc, Rbc, Hct, Hgb as well as in the biochemical evaluation for BUN, crea, Glu, Na, SGOT, SGPT (p<0.05). Naloxone treatment was not superior to supportive treatment statisticaly. Conclusion: In conclusion hematological and biochemical values varies in amitraz poisoning and this can be cured by supportive tre— atment. Naloxone has no additive effect to the treatment. CAYD 2015;2(2):71-6.

Özet

Amaç: Bu çalışmada amitraz zehirlenmesinde naloksonun tedaviye katkı sağlayıp sağlayamayacağını ve klinik ve laboratuvar bulgula-- rını araştırmayı amaçladık. Yöntemler: Deneyde ortalama ağırlıkları 220-260 gr olan Wistar albino tipi 60 adet ergin, dişi sıçan kullanıldı. Sıçanlar gruba ayrıldı. 1. 3. ve 4. gruplara orogastrik yoldan 800 mg/kg dozunda amitraz verildi. 2. grup ise kontrol grubu olarak belirlendi. Tüm gruplarda solu-- num ve kalp hızlarındaki değişiklik her 20 dakikada bir kaydedildi. Üçüncü ve 4. gruplardaki sıçanlarda zehirlenme bulguları görülünce tedaviye başlandı.Tedavi amacıyla peritoniçi yolla 20 mI/kg serum fizyolojik ve kalp hızları 250 atım/dakika altına düşünce 0,1 mg/ kg atropin verildi. Dördüncü gruba 3. gruptaki tedaviye ek olarak 0,3 mg/kg nalokson uygulandı. Tüm hayvanlardan anestezi sonrası hematolojik ve biyokimyasal inceleme için kalp içi yoldan kan örneği alınarak hayvanlar öldürüldü. Hematolojik incelemede tam karı sayımı yapıldı. Bk, Rbc, Hgb, Hct, Trombosit sayısı değerlendirildi. Biyokimyasal incelemede BUN, krea, Glukoz, Na+, Ca++, SGOT, SGPT değerlerine bakıldı. Elde edilen veriler SPSS 13.0 programı kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Hematolojik değerlendirmede Bk, Rbc, Hgb, Hct değerlerinde gruplar arasında anlamlı ölçüde farklılık belirlenmiştir (p<0,05). Biyokimyasal değerlendirmede BUN, kreatinin, Glukoz, Na+, SGOT, SGPT değerlerinde gruplar arasında anlamlı ölçüde farklılık belirlen-- miştir (p<0,05). Nalokson tedavisinin destek tedaviye üstünlüğü istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Sonuç: Sonuç olarak, amitraz zehirlenmesinde hematolojik (Bk değerlerinde klinikolarak anlamlı) ve biyokimyasal değerlerde değişiklik olmaktadır ve bu değişiklik destek tedavisi ile düzelmektedir. Naloksonun tedaviye ek bir katkısı yoktur. CAYD 2015;2(2):71-6.