Dergiler / Ana Dili Eğitimi Dergisi / 2016 / Cilt: 4 - Sayı: 3
Korku Türünün Dünya Çocuk Edebiyatındaki Yeri ve Türk Çocuk Edebiyatında Yaygın Olmamasının Nedenleri
- Sayfa
- 295–310
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmanın amacı, Batı çocuk edebiyatında özellikle 90'lı yıllardan itibaren geniş okur kitleleri edinmeye başlayan korku öykülerinin dünya çocuk edebiyatındaki yerini ortaya koymak ve Türk çocuk edebiyatı içinde yaygınlaşamama nedenlerini tespit etmektir. Çalışmada öncelikli olarak çocuk edebiyatı içinde değerlendirilen farklı türlerde tarih boyunca korku duygusunun nasıl işlendiğine değinilmiştir. Daha sonra çocuklara yönelik çağdaş korku öykülerinin genel nitelikleri ve türün değeri üzerinde durulmuştur. Son olarak da korku öykülerinin Türk çocuk edebiyatında yaygınlaşamama gerekçeleri açıklanmaya çalışılmıştır. Bu gerekçeler arasında; aile ve öğretmen gibi eşik bekçilerinin çeşitli sebeplerle korku öykülerini çocukla buluşturmamaları, yazarların korku gibi ana akım dışında sayılabilecek farklı türlerde eserler kaleme alma konusundaki çekingenlikleri, korku öykülerinin diğer türlere göre daha niteliksiz olduğu kanısı, Türk çocuk edebiyatındaki hâkim çocuk imgelerinin korku öykülerindeki çocuk imgeleriyle uzlaşmaması, toplumun bazı kesimlerinde çocuğu korkutmaya eğitsel bir değer yüklenmesine devam edilmesi yer almaktadır.
Abstract
The aim of the present study is to determine the place of horror stories in world children's literature, which have enjoyed a wide readership in Western children's literature especially since the 1990s, and to analyse the reasons why this genre has failed to become common in Turkish children's literature. The study first discusses how horror has been treated in different genres classified under children's literature throughout history. It then focuses on the general nature of contemporary horror stories for children and the value of this genre. It finally attempts to explain the reasons why horror stories have failed to become popular in Turkish children's literature. These reasons include the tendency of gatekeepers such as parents and teachers not to introduce horror stories to children for several reasons, the inhibition of writers about writing different genres such as horror stories that are considered outside the mainstream, theopinion thathorror stories are less qualified than other genres, the incompatibility of child images predominant in Turkish children's literature with those in horror stories, and the ongoing inclination in some parts of the society to regard horror, namely frightening children, as a way of disciplinary upbringing.