Using Simulation in Nursing Education: A Review on Postgraduate Theses in Turkey

Hemşirelik Eğitiminde Simülasyonun Kullanılması: Türkiye’de Lisansüstü Tezler Üzerine Bir İnceleme

Abstract

Aim: This study aimed to investigate postgraduate theses evaluating the use of simulation in nursing education in Turkey. Method: Study population consisted studies which were review in the databases “National Thesis Center of the Council of Higher Education” using the keywords “simulation”, “standardized patient”, “simulator”, and “scenario”. In the review, master’s theses and doctoral dissertations without a date range and evaluating the use of simulation in nursing education were chosen. Ten master’s theses and eighteen doctoral dissertations meeting the criteria of the research were included in the sample. In the analysis of the data, the type of the thesis, year, aim, department, characteristics and sample size, data collection tools and method, and results were summarized. Results: The number of postgraduate theses using simulation in nursing education increased rapidly (92.9%) in the last five years. In addition, it was determined that postgraduate theses were mostly carried out in fundamental nursing (50.0%) and obstetrics and gynecology nursing departments (21.4%); more than half of them were experimental/ quasi-experimental study designs (64.3%), the samples of most studies comprised nursing students (85.7%), and mostly (35.7%) examined the effects of simulation on cognitive (knowledge), affective (attitudes and behaviors), and psychomotor (skills) domains of learning. Conclusion: The use of simulation in nursing education increased in the last five years but not at a sufficient level. In this context, it is recommended that more randomized controlled intervention studies should be conducted to disseminate of simulation-based education and to provide evidence.

Özet

Amaç: Bu çalışma, Türkiye’de hemşirelik eğitiminde simülasyonun kullanımını değerlendiren lisansüstü tezlerin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Çalışmanın evrenini Nisan-Mayıs 2019 tarihlerinde “simülasyon”, “standart hasta”, “simülatör” ve “senaryo” anahtar sözcükleri kullanılarak “Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi” veri tabanında taranan çalışmalar oluşturmuştur. İncelemede tarih aralığı verilmeden hemşirelik anabilim dallarında yapılan ve simülasyonun kullanımını değerlendiren yüksek lisans ve doktora tezlerinin tümü seçilmiştir. Bu tezlerden araştırma kriterlerini karşılayan 18 doktora ve 10 yüksek lisans tezi çalışma kapsamına alınmıştır. Verilerin analizinde tezlerin türü, yılı, amacı, alanı, örneklem özellikleri ve büyüklüğü, veri toplama araçları ve yöntemi ve sonuçları özetlenmiştir. Bulgular: Hemşirelik eğitiminde simülasyonun kullanıldığı lisansüstü tezlerin sayısının son 5 yılda hızla arttığı (%92.9) görülmüştür. Ayrıca, lisansüstü tezlerin çoğunlukla hemşirelik esasları (%50.0) ve doğum ve kadın hastalıkları hemşireliği (%21.4) anabilim dallarında yürütüldüğü, yarıdan fazlasının (%64.3) deneysel/yarı deneysel tasarımlı çalışma olduğu, çoğunluğunun (%85.7) örneklem grubunu hemşirelik öğrencilerinin oluşturduğu ve simülasyonun çoğunlukla (%35.7) “bilişsel (bilgi), duyuşsal (tutum ve davranışlar) ve psikomotor (beceri)” öğrenme alanlarına etkisinin birlikte incelendiği belirlenmiştir. Sonuç: Simülasyonun hemşirelik eğitiminde kullanımı son 5 yılda yaygın olmakla birlikte, yeterli düzeyde değildir. Bu kapsamda, simülasyona dayalı eğitimin yaygınlaştırılması ve kanıt sağlanması amacıyla daha fazla randomize kontrollü müdahale çalışmaların yapılması önerilmektedir.