Factors Associated with Mortality in Patients with Decubitus Ulcers Treated with Negative Pressure Wound Therapy

Negatif Basınçlı Yara Tedavisi Uygulanan Dekübit Ülseri Olan Hastalarda Mortalite ile İlişkili Faktörler

Abstract

Introduction: Decubitus ulcer is a common geriatric syndrome encountered in patients receiving palliative care support. Negative pressure wound therapy is one of the methods used to promote wound healing. The aim of this study was to determine factors associated with mortality in patients with decubitus ulcer treated with negative pressure wound therapy in our palliative care unit. Materials and Methods: Data from patients who were admitted to the palliative care unit for follow-up and who underwent negative pressure wound therapy due to decubitus ulcer were retrospectively evaluated. Categorical data were compared using chi-square test, and continuous data were compared using nonparametric Kruskal-Wallis and Mann-Whitney U tests. A Cox regression model was created including presence of microbiological response, presence of polymicrobial agent, presence of agent in initial wound culture, concurrent bacteremia, final C-reactive protein (CRP), final albumin, and final leukocyte counts. Results: The study included 53 palliative care patients. Their mean age was 73.6 ± 17.3 years and 33 (62.3%) were females. Bacterial growth was detected in 39 (73.6%) of the wound site cultures obtained before treating decubitus ulcers with negative-pressure wound dressing. Multiple microorganisms were isolated in 17 (47.2%) of the positive cultures. Escherichia coli was the most common isolate (39.2%). Twenty-five (47.2%) patients died and 28 (52.8%) could be discharged. Positive culture before negative pressure wound therapy was associated with statistically higher mortality rate. A Cox regression model using the variables that differed significantly between the deceased and surviving patients (microbiological response, polymicrobial infection, agent detected in initial wound culture, concurrent bacteremia, and final CRP, albumin, and leukocyte counts) showed that the presence of multiple microorganisms in decubitis ulcer increased mortality by 3.793 fold and was an independent risk factor for mortality. Conclusion: In patients with decubitus ulcer treated with negative pressure wound therapy, the presence of pre-negative pressure wound therapy hypoalbuminemia, positive wound culture, and isolation of multiple agents are independent risk factors associated with higher mortality.

Özet

Giriş: Palyatif bakım desteği alan hastalarda dekübit ülseri sık olarak karşımıza çıkan geriatrik bir sendromdur. Negatif basınçlı yara tedavisi uygulaması yara iyileşmesinde kullanılan yöntemler arasındadır. Çalışmamızın amacı palyatif bakım ünitemizde negatif basınçlı yara tedavisi alan dekübit ülseri olan hastalarda mortalite ile ilişkili olan faktörlerin saptanmasıdır. Materyal ve Metod: Palyatif bakım ünitemizde yatırılarak takip edilen dekübit ülseri nedeniyle negatif basınçlı yara tedavisi uygulanan hastaların bilgileri retrospektif olarak tarandı. Kategorik verilerinin karşılaştırılmasında ki-kare testi, sürekli verilerinin nonparametrik testlerden Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanıldı. Mortalite risk faktörlerini tespit etmek mikrobiyolojik yanıt varlığı, polimikrobiyal etken varlığı, başlangıç yara yeri kültüründe etken tespiti, eş zamanlı bakteremi ve sonuç C-reaktif protein (CRP), sonuç albumin ve sonuç lökosit sayılarıyla cox regresyon modeli oluşturuldu. Bulgular: Çalışmamızda 53 palyatif bakım hastası değerlendirilmiştir. Hastaların yaş ortalaması 73.6 ± 17.3 yıl, 33 (%62.3)’ü kadın olarak tespit edilmiştir. Dekübit ülserlerinde negatif basınçlı pansuman uygulanmadan önce alınan yara yeri kültürlerinin 39 (%73.6)'unda bakteri üremesi olmuştur. Etken izole edilenlerin 17 (%47.2)’sinde ise birden fazla mikroorganizma saptanmıştır. En sık Escherichia coli (%39.2) izole edilmiştir. Hastalardan 25 (%47.2)’i ölmüş, 28 (%52.8)’i taburcu olabilmiştir. Negatif basınçlı yara tedavisi başlanmadan önce alınan kültürde etken izole edilenlerde istatistiksel anlamlı olarak daha fazla ölüm görülmüştür. Ölenler ile ölmeyenler arasında istatistiksel anlamlı olarak fark saptanan mikrobiyolojik yanıt, polimikrobiyal etken varlığı, başlangıç yara yeri kültüründe etken tespiti, eş zamanlı bakteremi ve sonuç CRP, albumin ve lökosit sayılarıyla cox regresyon modeli oluşturulmuştur. Dekübit ülserinde birden fazla etken mikroorganizma varlığı 3,793 kat mortaliteyi artırdığı ve mortalite açısından bağımsız risk faktör olduğu bulunmuştur. Sonuç: Negatif basınçlı yara tedavisi uygulanan dekübit ülseri olan hastalarda negatif basınçlı yara tedavisi başlanmadan önce hipoalbuminemisi olanlarda, alınan kültürde etken izole edilenlerde ve dekübit ülserinde birden fazla etken varlığının mortaliteyi artırdığı ve mortalite açısından bağımsız risk faktör olduğu bulunmuştur.