Journals / Çocuk Cerrahisi Dergisi / 2006 / Cilt: 20 - Sayı: 1
Does lung reexpansion affect urinary lipid peroxidation products in newborns with pneumothorax?
- Journal
- Çocuk Cerrahisi Dergisi
- Pages
- 11–15
- DOI
- —
Abstract
Aim: We aimed to evaluate the effect of lung reexpansion on urinary lipid peroxidation products in newborns with pneumothorax. Material and Method: This study included mechanically ventilated 12 neonates with pneumothorax (26-37 weeks' gestation) and 15 healthy neonates (31-37 weeks' gestation). The patients underwent tube thoracostomy within approximately 10 minutes following diagnosis of the pneumothorax. Urine samples were obtained from the neonates with pneumothorax just before tube thoracostomy (first period), after one hour (second period), after 12 hours or until complete lung expansion (third period), and stored at -70 degrees. Vital signs (heart rate, blood pressure, oxygen saturation) and ventilatory parameters (peak inspiratory pressure, positive end expiratory pressure) were recorded. Lipid peroxidation was evaluated by urinary malondialdehyde (MDA) analysis. Results: No significant difference was identified between urinary MDA concentrations in the first, second and third periods (4.08±2.1 nmol/L, 2.8±2.3 nmol/L and 2.9±1.9 nmol/L, respectively). Control MDA levels (4.4±3.06 nmol/L) were not significantly different from those of the neonates with pneumothorax (p>0.05). The neonates with pneumothorax had higher heart rates compared to the controls (p<0.05). Systolic and diastolic blood pressure, and oxygen saturation significantly decreased in the first and second periods than in the controls (p<0.01). Ventilatory parameters did not show any significant difference between the periods. Conclusion: Several experimental studies show that oxygen radicals increase in the lung tissue after long-term collapse and reexpansion. However, this prospective study, in which urinary lipid peroxidation was evaluated in the neonates with pneumothorax , showed that reexpansion did not affect the urinary MDA concentrations, and short-term collapse and reexpansion might not result in reperfusion injury in the lung tissue.
Özet
Amaç: Pnömotoraks gelişen yenidoğanlarda akciğer reekspansiyonunun idrar lipid peroksidasyon ürünleri üzerindeki etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya mekanik ventilatörde tedavi edilen 12 pnömotorakslı yenidoğan (26-37. gestasyonel hafta) ve oksijen desteği almayan sağlıklı 15 yenidoğan (31-37. gestasyonel hafta) dahil edildi. Hastalar, pnömotoraksın tanımlanmasını takiben yaklaşık olarak 10 dakika içinde tüp torakostomi geçirdiler. Pnömotoraks gelişen olgularda tüp torakostomiden hemen önce (birinci dönem), 1 saat sonra (ikinci dönem), 12 saat sonra veya pnömotorakslı akciğer tam ekspanse oluncaya kadar (üçüncü dönem) 12 saatte bir idrar örnekleri toplandı ve -70°C'de saklandı. Aynı dönemlerdeki vital bulgular (kalp tepe atımı, kan basıncı, solunum sayısı, oksijen saturasyonu) ve ventilatör parametreleri (maksimum inspiratuar basınç ve son ekspiratuar basınç) kaydedildi. Lipid peroksidasyonu idrar malondialdehid (MDA) düzeylerinin ölçülmesiyle değerlendirildi. Bulgular: Birinci, ikinci ve üçüncü dönemlerdeki idrar MDA düzeyleri (sırasıyla 4.08±2.1 nmol/L, 2.8±2.3 nmol/L ve 2.9±1.9 nmol/L) arasında anlamlı bir farklılık bulunmamaktaydı (p>0.05). Kontrol MDA değerleri (4.4±3.06 nmol/L) ile pnömotorakslı yenidoğanların MDA değerleri arasında anlamlı bir farklılık yoktu (p>0.05). Pnömotorakslı yenidoğanlarda her dönemde kontrollere göre kalp tepe atımı daha yüksekti (p<0.05). Sistolik, diastolik kan basıncı ve oksijen saturasyonu, birinci ve ikinci dönemde kontrollere göre daha düşüktü (p<0.01). Pnömotorakslı olguların ventilatör parametreleri dönemler arasında farklılık göstermedi. Sonuç: Deneysel çalışmalar, uzun süreli kollaps ve reekspansiyon sonrası akciğer dokusunda oksijen radikallerinin arttığını göstermiştir. Bununla beraber, pnömotorakslı yenidoğanlarda idrar lipid peroksidasyon ürünlerinin ilk kez değerlendirildiği bu prospektif çalışma, reekspansiyonun idrar MDA düzeylerini etkilemediğini ve kısa süreli kollaps ve reekspansiyonun akciğer dokusunda reperfüzyon hasarı ile sonuçlanmayabileceğini göstermektedir.