Comparison of long-term clinical, radiological and donor site morbidity results of the arthroscopic anterior cruciate ligament reconstruction by using bone-patellar tendonbone autograft or four-semitendinosus autograft

Kemik-patellar tendon-kemik otogrefti veya dörtlü semitendinöz otogreft kullanılarak artroskopik ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu uygulanan olguların uzun dönem klinik ve radyolojik sonuçları ile donör saha morbiditilerinin karşılaştırılması

Abstract

Aim: We aimed to evaluate and compare among multiple variables the radiological, clinical results and donor site morbidity of long-term follow-up of two groups of patients who underwent arthroscopic anterior cruciate ligament reconstruction by using bone-patellar tendon-bone autograft or four semitendinosus autografts after anterior cruciate ligament injury. Materials and Methods: Eighty-one patients who underwent arthroscopic anterior cruciate ligament reconstruction surgery between January 1994 and December 2002 in the Orthopedics and Traumatology Department of Ege University Faculty of Medicine were retrospectively evaluated. Patients were divided into two groups using bonepatellar tendon-bone (PT) or quadruple semitendinosus (ST) autograft. Preoperative data were obtained from hospital records. At the last visit, clinical examinations and Cybex and KT-1000 measurements were performed. From the X-rays, tibial and femoral tunnel locations, patellar height and osteoarthritis status were evaluated. Results: Post operative knee pain, patella baja, neeling pain on hard ground were found higher in PT group than ST group. Loss of sensation in front of knee was found high in PT group. Radiologic grade 2 was found to be higher in patients operated in chronic period and in patients whose meniscus was excited instead of repair. Conclusion: Clinical and functional comparisons of arthroscopic reconstruction with ST or PT autografts provide adequate functional stability with both autograft materials. Consistent with donor site morbidity, anterior knee problems are more prevalent in the PT group.

Özet

Amaç: Çok sayıda değişkenin arasından ön çapraz bağ kopuğu sonrası kemik-patellar tendon-kemik otogrefti veya dörtlü semitendinöz otogreft kullanılarak artroskopik ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu uygulanan iki hasta grubu ile, hastaların uzun dönem takibinde radyolojik, klinik sonuçlarını, donör saha morbiditelerini değerlendirmek ve karşılaştırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji polikliniğine Ocak 1994 ve Aralık 2002 tarihleri arasında artroskopik ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu ameliyatı olan 81 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Hastalar kemik-patellar tendon-kemik (PT) otogrefti veya dörtlü semitendinöz (ST) otogrefti kullanılanlar olarak iki gruba ayrıldı. Ameliyat öncesi verilere hastane kayıtlarından ulaşıldı. Son kontrolde klinik muayeneleri ile Cybex ve KT-1000 ölçümleri yapıldı. Radyolojik inceleme ile tibial ve femoral tünel yerleri, patellanın yüksekliği ve osteoartrit durumu değerlendirildi. Bulgular: Post operatif diz önü ağrısı, patella baja, çıplak diz ile sert zeminde yürümede ağrı, PT grubunda ST grubuna oranla yüksek bulundu. Diz önünde duyu kusuru, PT grubunda yüksek bulundu. Radyolojik evre 2, kronik dönemde opere edilenlerde subakut dönemde opere edilenlere göre ve menüsküs dikişi uygulananlarda eksize edilenlere göre daha yüksek bulundu. Sonuç: ST veya PT otogreftleri kullanılarak yapılan artroskopik rekonstrüksiyonun klinik ve fonksiyonel açıdan karşılaştırılması sonucunda her iki otogreft materyali ile yeterli fonksiyonel stabilite sağlamaktadır. Donör saha morbiditesi ile uyumlu olarak diz önü sorunları PT grubunda daha fazla olmaktadır.