A Study on the Achievement of Students who Use Scoring Rubrics

Dereceli Puanlama Anahtarı Kullanan Öğrencilerin Başarıları Üzerine Bir Araştırma

Abstract

The general aim of this study is to determine achievement differences between students who use rubrics while preparing their performance homework assignments and those who don't. The study group consisted of forty-four 6th grade students who were taking the Turkish course from the same teacher and had equal academic success rates in two separate sections of the same school. Both groups had the same teacher and demonstrated an equal level of aca demic achievement. One group was randomly selected as the experiment group (n=22) and the other was used as the control group (n=22). The data were collected from the scores students obtained on their performance homework assignments . Firstly, a performance homework assignment which was appropriate to the level of the students and the learning outcomes specified in the 6thgrade Turkish curriculum was prepared. Afterwards, detailed written instructions that explained how the assignment were to be done and an analytic scoring rubric with nine dimensions which was based on related literature, expert opinions, and recommendations was prepared by the researchers. Detailed instructions were given to both groups, but the rubric was given to the experiment group. The students' written assignments were graded by two experienced teachers, using the nine dimensions specified in the rubric. The Shapiro-Wilk test results showed normal distribution and Pearson correlation co-efficiency was calculated and the consistency between the raters was found to be 0.77. This value was meaningful at .05 level and sufficient regarding the consensus level between the scorers. Mann-Whitney U test was conducted to see whether there were differences in the achievement scores of the two groups, and a statistically significant difference was found only in the language and expression dimension between the experiment and control groups

Özet

Bu çalışmanın genel amacı, performans ödevlerini hazırlarken Derecelendirilmiş Puanlama Anahtarı (DPA) kullanan ortaokul öğrencileriyle kullanmayan öğrencilerin başarıları arasında fark olup olmadığını belirlemektir. Çalışma grubu, aynı Türkçe öğretmeninden ders alan ve Türkçe dersindeki akademik başarıları birbirine denk iki 6. sınıf öğrencisinden (n=44) oluşmaktadır. Bu gruplardan birisi rastlantısal atama yoluyla deney grubu (n=22), diğeri ise kontrol grubu (n=22) olarak belirlenmiştir. Araştırmanın verileri öğrencilerin performans ödevlerinden aldıkları puanlardan toplanmıştır. Çalışmanın ilk aşamasında öğrencilerin düzeyine ve Türkçe Öğretimi Programı'nın 6. sınıf kazanımlarına uygun bir performans ödevi hazırlanmıştır. Daha sonra bu ödevin nasıl yapılacağını açıklayan ve her iki gruptaki öğrencilere de verilen ayrıntılı bir yönerge ile alanyazın taraması, uzmanların görüş ve öneriler i doğrultusunda dokuz boyutu olan çözümleyici (analitik) bir DPA hazırlanmıştır. Ayrıntılı yönerge her iki gruba, DPA ise yalnızca deney grubuna verilmiştir. Öğrencilerin hazırladıkları ödevler bu DPA'nın belirlenen dokuz boyutuna göre deneyimli iki Türkçe öğretmeni tarafından değerlendirilmiştir. Shapiro-Wilk testine göre dağılımların normal olduğu belirlenmiş, bu nedenle Pearson korelasyon katsayısı hesaplanmış ve değerlendi riciler arasındaki tutarlılık .77 olarak belirlenmiştir. Bu değer .05 düzeyinde anlamlı olup, aynı zamanda iki puanlayıcı uyumu için yeterli düzeydedir. İki grubun performans ödevlerindeki başarı puanları arasında fark olup olmadığına Mann-Whitney U testi ile bakılmış; sonuçta yalnızca dil ve a nlatım boyutlarında deney grubu öğrencilerinin lehine anlaml ı bir fark olduğu görülmüştür