Relationship Between Frailty and Medicine Use and Polypharmacy in People Over Sixty-five Years of Age

Altmış Beş Yaş ve Üzeri Kişilerde Kırılganlık ile İlaç Kullanımı ve Polifarmasi Arasındaki İlişki

Abstract

Aim: Frailty has become an important health issue in recent years. The aim of this study was to investigate the relationship between frailty and medicine use and polypharmacy in people over 65 years of age. Methods: Patients aged 65 years and over, who were admitted to family medicine outpatient clinics, were included in the study. The Tilburg frailty indicator, timed up and go test and gait speed test were used. Multivariate linear and logistic regression model were conducted. Results: Individuals, who used five or more medicines (polypharmacy) daily, constituted 49.1% of all participants. 55.6% of patients on polypharmacy were frail. Gender (β=-0.560, 95% Cl=-0.943-0.177) and the number of chronic diseases (β=1.496, 95% Cl=1.376-1.616) were found to have an effect on the total number of medicines. According to the results of logistic regression analysis on polypharmacy; female gender (aOR=3.4, 95% Cl=1.412-8.639), living alone (single/divorced/widowed) (aOR=2.8, 95% Cl=1.133-7.201) and number of chronic diseases (aOR=6.8, 95% Cl=4.218-11.075) were significantly associated with increased risk of polypharmacy. Conclusion: A significant increase in frailty score and reduction in walking speeds were detected in patients aged 65 years and over on polypharmacy. It should be kept in mind that polypharmacy is significantly related with frailty in elderly patients.

Özet

Amaç: Kırılganlık son yıllarda gittikçe önem kazanan bir durumdur. Çalışmamızda 65 yaş üzeri kişilerde kırılganlık ile ilaç kullanımı ve polifarmasi arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: Çalışmaya aile hekimliği polikliniklerine başvuran 65 yaş üstü kişiler dahil edildi. Çalışmamızda Tilburg kırılganlık ölçeği, kalk ve yürü testi ve yürüme hızı testi kullanıldı. Çok değişkenli doğrusal ve lojistik regresyon modeli uygulandı. Bulgular: Beş ve üzerinde ilaç kullananlar (polifarmasi), katılımcıların %49,1’ini oluşturmaktaydı. Polifarmasi olanların %55,6’sı (n=74) kırılgandı. İlaç kullanımı olanlarda ve polifarmasi saptananlarda kronik hastalık sayısı, Tilburg kırılganlık ölçeği toplam skoru, kalk ve yürü testi skoru istatiksel anlamlı olarak daha yüksek; yürüme hızı testi skoru istatiksel anlamlı olarak daha düşük bulundu. Cinsiyet (β=-0,560, %95 Cl=-0,943;-0,177) ve kronik hastalık sayısının (β=1,496, %95 Cl=1,376; 1,616) toplam ilaç sayısı üzerine etkili olduğu saptandı. Polifarmasi üzerine yapılan lojistik regresyon analizi sonuçlarına göre; kadın cinsiyetin (aOR=3,4, %95 Cl=1,412-8,639), bekar/dul olmanın (aOR=2,8, %95 Cl=1,133-7,201), kronik hastalık sayısının (aOR=6,8, %95 Cl=4,218-11,075) polifarmasi riskini artırdığı tespit edildi. Sonuç: Çalışmamızda polifarmasi tespit edilen yaşlılarda, kırılganlık skoru ve yürüme hızlarında belirgin olarak kötüleşme tespit edilmiştir. Altmış beş yaş üstü kişilerde ilaç kullanımı daha dikkatli bir şekilde sorgulanmalı, polifarmasi olan bireylerin kırılganlığa yatkın olabileceği unutulmamalıdır.