Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi / 2017 / Cilt: 10 - Sayı: 2
The Relationship Between Decisional Involvement and Job Motivation Levels of Intensive Care Nurses
- Pages
- 100–106
- DOI
- —
Abstract
Giriş: Çalışma ortamlarında yüksek motivasyon iş doyumunu ve başarıyı arttırır. Hemşirelerin iş verimliliklerini arttıran motivasyon sağlık kurumlarının başarısını olumlu yönde etkiler. Amaç: Bu çalışmada, iki farklı hastanenin yoğun bakım bölümünde çalışan hemşirelerin kararlara katılım düzeylerinin iş motivasyonları ile ilişkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı türdeki çalışmanın örneklemini iki eğitim ve araştırma hastanesi yoğun bakımlarında görev yapan 122 hemşire oluşturmuştur. Çalışmanın verileri Tanıtıcı Bilgi Formu, Kararlara Katılım Ölçeği ve İş Motivasyonu Ölçeği aracılığı ile toplanarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Yoğun bakım hemşirelerinin yaptıkları işi önemli bulma ve bulunduğu kurumda çalışmaktan memnun olma durumları ile içsel ve dışsal motivasyonları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (p .05), karar vermesi gereken (arzu edilen durum) grupta her iki ölçeğin toplam puanları ve alt boyutları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmiştir (p < .05). Sonuç: Yoğun bakımda çalışan hemşireler ortalamanın üzerinde bir motivasyona sahip olup kararlara katılım düzeyleri düşüktür. Mevcut kararlara katılım düzeyleri motivasyonlarını etkilememektedir. Hemşireler kararlarda daha fazla söz sahibi olmak istemekte, ancak arzu edilen durumda motivasyonlarının olumsuz yönde etkilenebileceğini düşünmektedir. Hemşirelerin yönetsel kararlara katılımlarını artırıcı bir yönetim anlayışı geliştirilmesi ve hemşirelerin katkılarının görünür hale getirilmesi hemşireleri kararlara katılım açısından cesaretlendirecektir.
Özet
Giriş: Çalışma ortamlarında yüksek motivasyon iş doyumunu ve başarıyı arttırır. Hemşirelerin iş verimliliklerini arttıran motivasyon sağlık kurumlarının başarısını olumlu yönde etkiler. Amaç: Bu çalışmada, iki farklı hastanenin yoğun bakım bölümünde çalışan hemşirelerin kararlara katılım düzeylerinin iş motivasyonları ile ilişkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı türdeki çalışmanın örneklemini iki eğitim ve araştırma hastanesi yoğun bakımlarında görev yapan 122 hemşire oluşturmuştur. Çalışmanın verileri Tanıtıcı Bilgi Formu, Kararlara Katılım Ölçeği ve İş Motivasyonu Ölçeği aracılığı ile toplanarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Yoğun bakım hemşirelerinin yaptıkları işi önemli bulma ve bulunduğu kurumda çalışmaktan memnun olma durumları ile içsel ve dışsal motivasyonları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmuştur (p .05), karar vermesi gereken (arzu edilen durum) grupta her iki ölçeğin toplam puanları ve alt boyutları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark tespit edilmiştir (p < .05). Sonuç: Yoğun bakımda çalışan hemşireler ortalamanın üzerinde bir motivasyona sahip olup kararlara katılım düzeyleri düşüktür. Mevcut kararlara katılım düzeyleri motivasyonlarını etkilememektedir. Hemşireler kararlarda daha fazla söz sahibi olmak istemekte, ancak arzu edilen durumda motivasyonlarının olumsuz yönde etkilenebileceğini düşünmektedir. Hemşirelerin yönetsel kararlara katılımlarını artırıcı bir yönetim anlayışı geliştirilmesi ve hemşirelerin katkılarının görünür hale getirilmesi hemşireleri kararlara katılım açısından cesaretlendirecektir.