Erkek hipogonadotropik hipogonadizm tanılı hastaların fertilizasyon oranlarının belirlenmesi ve fertilizasyonu etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi

Abstract

Objective: We aimed to investigate retrospectively the patients who were followed up with hypogonadotropic hypogonadism and the factors affecting fertilization levels, hormonal profile status and fertilization rates in these patients. Material and Methods: Patients with male hypogonadism who were admitted to the endocrinology out patient clinic between 2009-2015 were retrospectively studied. 55 male patientsover 18 years of age were included in the study. Patients' age, height, weight and testosterone levels were examined. Before and after treatment, testosterone, spermiogram parameters and testicular volumes in scrotal ultrasonography were compared. Results: The mean testosterone level was 0.88 ± 1.3 (ng / ml) and posttreatment testosterone levels: 5.98 ± 2.96 (ng / ml), and the increase was statistically significant (p 0.05). Conclusion: The better testosterone levels and sperm morphology of before treatment is higher the testicular volume after treatment and improvement in testicular volume is a good predictive factor in terms of spermatogenesis (sperm count and sperm concentration)

Özet

Amaç: Hipogonadotropik hipogonadizm tanısıyla takip edilen hastaları retrospektif olarak tarayıp, bu hastalardaki fertilizasyon oranlarını, hormonal profili ve fertilizasyon düzeyini etkileyen faktörleri araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: 2009-2015 yılları arasında Endokrinoloji polikliniğine başvurmuş olan erkek hipogonadizmi tanılı hastalar retrospektif olarak incelendi. 18 yaşından büyük 55 erkek hasta çalışmaya alındı.Hasta dosyalarından hastaların yaşı, boyu, ağırlığı ve testosteron düzeyleri incelendi. Tedavi öncesi (TÖ) ve tedavi sonrası (TS) testosteron,spermiogram parametreleri ve skrotal ultrasonografideki testis volümleri karşılaştırıldı. Bulgular: Ortalama testosteron seviyesiTÖ: 0.88±1,3 (ng/ml), TS: 5.98±2.96 (ng/ml) olup, artış istatistiksel olarak anlamlıydı (p 0,05). Sonuç: Hastaların tedavi öncesi testosteron düzeyleri ve sperm morfolojileri ne kadar iyiyse, tedavi sonrasında testis volümü anlamlı olarak artmaktadır ve testis volümlerindeki düzelmenin, spermatogenez (sperm sayısı ve sperm konsantrasyonu) açısından iyi bir prediktif faktör olduğunu söyleyebiliriz.