A research on employees' exposure to mobbing: The case of Antalya

İş görenlerin yıldırma eylemlerine maruz kalma durumları üzerine bir araştırma: Antalya örneği

Abstract

This study aims to reveal tourism employees’ view of mobbing and whether or not there is a difference between their demographic characteristics and their exposition to mobbing. Mobbing is a form of interpersonal aggression that could be both flagrant and subtle, but is mainly characterized by its persistency. A questionnaire has been prepared and been applied to the employees working in hotels in the center district of Antalya in order to accomplish the aim of the study. After the evaluation of data, it has been found that 13% of the employees have been mobbed by their superiors, 8% have been mobbed by their colleagues, and 26% have been mobbed by both (47% in total) according to the Leymann’s Inventory of Psychological Terror (LIPT) criteria. Besides, whether or not participants’ exposure to mobbing differs depending on their demographic characteristics has been tried to be found out, and thus, Kruskal-Wallis H and Mann-Whitney U tests have been applied. Except gender, statistically significant differences have been observed in seven out of eight demographic qualifications.

Özet

Bu çalışma, turizm iş görenlerinin kendi değerlendirmelerine göre yıldırma eylemlerine maruz kalma durumlarını ve bu iş görenlerin demografik özellikleriyle yıldırma eylemlerine maruz kalmaları açısından bir fark olup olmadığını ortaya koymayı amaçlamıştır. Yıldırma, hem açık ve doğrudan hem de kapalı ve dolaylı biçimlerde görülebilen, fakat esasen sürekliliği ile tanımlanan kişiler arası bir saldırganlık biçimidir. Çalışmanın amacını gerçekleştirebilmek için bir anket hazırlanmış ve Antalya merkez ilçede bulunan otellerin iş görenlerine uygulanmıştır. Anketlerden elde edilen verilerin Leymann’ın Psikolojik Terör Envanteri (LIPT) ölçütlerine göre değerlendirilmesiyle çalışanların %13’ünün yöneticilerince, %8’inin iş arkadaşlarınca ve % 26’sının da hem yöneticileri hem de iş arkadaşlarınca (toplam %47) yıldırma eylemlerine maruz kaldıkları ortaya çıkmıştır. Ankete katılanların demografik nitelikleri ile yıldırma eylemlerine maruz kalmaları yönünde bir fark olup olmadığı da tespit edilmeye çalışılmış ve bu amaçla Kruskal-Wallis H ve Mann-Whitney U testleri uygulanmıştır. Ankette belirtilen ve katılımcıların yıldırma eylemlerine maruz kalmaları yönünden incelenen sekiz demografik nitelikten cinsiyet hariç yedisinde istatistiksel olarak anlamlı farklar çıkmıştır.