Video ve Konvansiyonel Laringoskobinin Hemodinamik Yanıt Üzerine Etkisi

The Effect of Intubation with Video and Conventional Laryngoscopy on Hemodynamic Response

Abstract

Amaç: Endotrakeal entübasyon, anestezide yeterli ventilasyon sağlamak için kullanılan altın standart yöntemdir. Laringoskopi ve endotrakeal entübasyon sırasında, hava yolunun uyarılmasıyla refleks sempatik sistem deşarjı ve istenmeyen hemodinamik yanıtlar oluşmaktadır. Genel anestezi altında, endotrakeal entübasyon yapılan, hipertansif olan ve olmayan hastalarda, videolaringoskop (VL) ve geleneksel Macintosh direkt laringoskop (DL) kullanımının, entübasyon sırasında oluşan hemodinamik yanıt ve entübasyon süresine etkisi, bu çalışmada değerlendirildi. Yöntem: Genel anestezi altında, elektif cerrahi planlanan, 18-75 yaş arası (ASA I-II), normotansif (n=100) ve hipertansif (n=100) hasta bu prospektif çalışmaya dâhil edildi. Hipertansif hastalar ayrıca; videolaringoskopla (grup HV, n=50) ve konvansiyonel direkt laringoskopla entübe edilenler (grup HD, n=50) olarak 2 alt gruba ayrıldı. Normotansif hastalar da videolaringoskopla (grup NV, n=50) ve konvansiyonel direkt laringoskopla entübe edilenler (grup ND, n=50) olarak 2 alt gruba ayrıldı. Hemodinamik parametreler, hava yolu değerlendirme ölçümleri, işlem süresi ve hastaların demografik özellikleri kaydedildi. Bulgular: Kalp hızı dışındaki hemodinamik parametrelerde bazal ölçümlere kıyasla 4 grupta da anlamlı bir değişiklik saptanmadı. Videolarengoskop gruplarının medyan entübasyon süresi (grup HV ve NV) (10 (4.2) sn), direkt laringoskop gruplarından (grup HD ve ND) (11,5 (4.4) sn.) daha kısa saptandı. Sonuç: Hemodinamik yanıtlar bütün gruplarda aynı şekilde bulundu. Bununla birlikte, hipertansiyondan bağımsız olarak C-MAC VL ile geleneksel Macintosh DL’ye göre entübasyon süresinin daha kısa olduğu saptandı. Hava yolunun korunamadığı, ani bilinç kaybı durumlarında, entübasyon sırasında VL kullanmanın, pratik ve kullanışlı olduğunu düşünüyoruz.

Özet

Introduction: Endotracheal intubation is the gold standard for providing adequate ventilation. During laryngoscopy and endotracheal intubation, airway stimulation results in reflex sympathetic system activation and unfavorable hemodynamic response. We aimed to evaluate the effect of videolaryngoscope (C-MAC VL) and conventional Macintosh direct laryngoscopy (DL) applications in endotracheal intubation under general anesthesia on hemodynamic response and time duration in patients with and without hypertensive. Method: Normotensive (n=100) and hypertensive (n=100), aged between 18 and 75 years old (ASA I-II) who were scheduled to undergo elective surgery under general anesthesia, were included in the prospective study. Hypertensive patients were further divided into two subgroups; those intubated with videolaryngoscopy (group HV, n=50) and those with conventional direct laryngoscopy (group HD, n=50). Normotensive patients were also divided into two subgroups as videolaryngoscopy subgroup (group NV, n=50) and conventional direct laryngoscopy subgroup (group ND, n=50). Hemodynamic parameters, airway evaluation measurements, procedure duration and patients demographic characteristics were recorded. Results: There was no significant change in the hemodynamic parameters other than heart rate in the four groups compared to baseline measurements. The median intubation time of all videolaryngoscopy group (HV and NV) (10 sec) was shorter than that of all direct laryngoscopy group (HD and ND) (11.5 sec). Conclusion: Hemodynamic response behaves alike in all goups. However, intubation time takes least amount of time with the C-MAC VL than the conventional Macintosh DL. We think that using VL during intubation is practical and useful in the cases with sudden loss of consciousness, in which airway tone cannot be maintained.