Relation of Human Capital and Critical Thinking Tendency in Public Administration: A Research on Civil Cervant

Kamu Yönetiminde Beşeri Sermaye ve Eleştirel Düşünme Eğilimi İlişkisi: Kamu Personeli’ne Yönelik Bir Araştırma

Abstract

Purpose – In this study, it is aimed to determine the relationship between human capital and critical thinking tendency in public administration. Design/Methodology/Approach – Quantitative research method was used in the research and a questionnaire was applied. The population of the study consists of 300 personnel working in a public institution subject to the Civil Servants Law No. 657. Sample selection method was used in sampling. A total of 208 personnel were reached and as a result of the evaluation, 8 questionnaires were excluded from the analysis. SPSS 22.0 and Amos 22.0 programs were used to analyze the data obtained from 200 participants and frequency analysis, confirmatory factor analysis, reliability analysis and correlation analysis were performed respectively. Findins –As a result of the research, it was determined that the personnel perceived the human capital of the institution as medium (2.80), and the tendency of critical thinking to be high (4.14). At the same time, a positive meaningful relationship was found between human capital and critical thinking tendency. The strongest positive relationship is between human capital and its sub-dimensions (employee qualifications and institution practices) and participation dimension. Discussion – According to the resaults of the research, public institutions have to apply methods to develop their human capital. One of these methods should be strengthening the critical thinking tendencies of the personnel. In the information age, it is a wrong approach to see public personnel as a loyal employee performing only the tasks assigned to him. On the contrary, employees in the public sector should also be individuals who are questioners, take responsibility, develop their services, make suggestions, open to innovation, have cognitive maturity and are proactive.

Özet

Amaç – Bu araştırmada kamu yönetiminde beşeri sermaye ile eleştirel düşünme eğilimi arasındaki ilişkinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Yöntem – Araştırmada nicel araştırma yöntemi kullanılmış olup, anket uygulaması yapılmıştır. Araştırmanın evrenini bir kamu kurumunda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na tabi olarak görev yapan 300 personel oluşturmaktadır. Örneklem seçiminde kolayda örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Toplamda 208 personele ulaşılmış olup, yapılan değerlendirme sonucunda 8 anket formu analizden çıkartılmıştır. 200 katılımcıdan elde edilen verilerin analizinde SPSS 22.0 ve Amos 22.0 programları kullanılmış ve sırasıyla frekans analizi, doğrulayıcı faktör analizi, güvenilirlik analizi ve korelasyon analizi yapılmıştır. Bulgular – Araştırma sonucunda personelin kurumun beşeri sermayesini orta seviyede (2,80) ve eleştirel düşünme eğilimlerini yüksek (4,14) olarak algıladığı tespit edilmiştir. Aynı zamanda, beşeri sermaye ile eleştirel düşünme eğilimi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. En güçlü pozitif yönlü anlamlı ilişki ise, beşeri sermaye ve alt boyutları (çalışan nitelikleri ve kurum uygulamaları) ile katılım boyutu arasındadır. Tartışma – Araştırmanın sonucuna göre, kamu kurumları da beşeri sermayelerini geliştirmeye yönelik yöntemleri uygulamak zorundadır. Bu yöntemlerden birisi de personelin eleştirel düşünme eğilimlerinin güçlendirilmesi olmalıdır. Bilgi çağında, kamu personelinin sadece kendisine verilen görevleri yerine getiren sadık bir çalışan olarak görülmesi hatalı bir yaklaşımdır. Tam tersine kamu sektöründe çalışanların da sorgulayan, sorumluluk alan, verdiği hizmeti geliştiren, öneriler getiren, yeniliklere açık, bilişsel olgunluğa sahip, proaktif bireyler olmaları gerekmektedir.