Effect of Double-J Stent Placement on Shock Wave Lithotripsy Success in the Treatment of 15-25 mm Renal Upper and Middle Calyceal Stones

15-25 mm Arası Renal Üst ve Orta Kaliks Taşlarının Şok Dalga Litotripsi ile Tedavisinde JJ Stent Tatbikinin Başarı Üzerine Olan Etkisi

Akif ERBİN,Alper KAFKASLI,Özgür YAZICI,Alkan ÇUBUK,Sedat ÇAKMAK,Yaşar PAZIR,Ömer SARILAR,Mehmet Fatih AKBULUT

Abstract

Aim: To analyze the effect of double-J stent placement on shockwave lithotripsy (SWL) success in the treatment of relatively large (15-25 mm) upper and middle calyceal stones. Methods: A total of 167 patients who had 15-25 mm opaque upper or middle calyceal stones and scheduled for SWL were included in the study. Patients with solitary kidney, urinary system anomalies, skeletal anomalies, previous urologic surgery, severe calyceal dilatation, untreated urinary tract infection, bleeding disorder, eGFR<60 and suspected pregnancy were excluded from the study. The remaining 148 patients were randomized into two groups as stented and non-stented. Thirty-one patients whose stones could not be fragmantated despite three sessions were also excluded. A total of 117 patients (30 stented and 87 non-stented) were further analyzed. The groups were compared in terms of patient- and stone-related factors. Results: Eighty-nine (76%) patients were male and 28 (24%) were female. There was no significant difference between the groups in terms of age, gender, body mass index, stone side, stone size, skin-to-stone distance, Hounsfield unit and renal parenchymal thickness. The success rate was 70% and 51.7% in the stented and non-stented groups, respectively (p=0.31). Conclusion: Prestenting does not affect the success of SWL in the treatment of 15-25 mm upper and middle calyceal stones.

Özet

Amaç: Göreceli büyük (15-25 mm) üst ve orta kaliks taşlarının şok dalgaları ile litotripsi (SWL) ile tedavisinde işlem öncesi JJ stent tatbikinin başarıya etkisinin analiz edilmesi. Yöntemler: Çalışmaya 15-25 mm arası opak üst ya da orta kaliks taşına sahip ve SWL planlanan toplam 167 erişkin hasta dahil edildi. Soliter böbreği, üriner sistem anomalisi, iskelet sistemi anomalisi, üriner sistem cerrahisi, ileri derecede kalisiyel dilatasyonu, tedavi edilmemiş idrar yolu enfeksiyonu, kanama bozukluğu, eGFR<60 ve şüpheli gebeliği olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Kalan 148 hasta stentli ve stentsiz olmak üzere iki gruba randomize edildi. Üç seansa rağmen taşı parçalanamayan 31 hasta da çalışma dışı bırakıldı. Toplam 117 hasta (30 stentli ve 87 stentsiz) ileri analiz edildi. Gruplar, hasta ile ilişkili ve taş ile ilişkili faktörler açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların 89’u (% 76) erkek; 28’i (% 24) kadın idi. Stentli ve stentsiz gruplar arasında yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi, taşın olduğu taraf, taş boyutu, deri taş mesafesi, Hounsfield ünitesi ve renal parankimal kalınlık açısından anlamlı bir fark yok idi. Stentli gruptaki hastaların %70’inde; stentsiz hastaların %51,7’sinde SWL tedavisi başarılı olmuştur (p=0,31). Sonuç: Böbrek üst ve orta kaliks yerleşimli 15-25 mm arası taşların SWL ile tedavisi öncesi JJ stent tatbik edilmesi başarıyı etkilememektedir.