Skinfold Thickness Versus Bioimpedance Analysis: Body Fat Prediction in Adults

Biyoelektrik İmpedans Analizine Karşı Deri Kıvrım Kalınlığı Ölçümü: Yetişkinlerde Vücut Yağının Tahmini

Abstract

Aim: Obesity is an important public health problem and its prevalence has been increasing in the world. Measurement of body fat content using bioelectrical impedance analysis (BIA) is a useful tool in epidemiologic studies. Skinfold thickness measurement is simple and easy method for assessing body composition. The aim of this study was to evaluate body fat measurement using skinfold thicknesses (triceps, biceps, subscapular and suprailiac) and BIA in a group of 20-49 year old women. The other aim of this study was to determine the correlation between BIA and total of four skinfold thickness measurements. Subjects and Methods: A total of 619 women in normal weight (BMI:18.5-24.9 kg/m2, n=170, 27.4%), overweight (BMI: 25.0-29.9 kg/m2, n=179, 28.9%) and obese (BMI: ≥30 kg/m2, n=270, 43.6%) were included in the study. In this study, skinfold thicknesses were measured at the triceps, biceps, subscapular and suprailiac sites. Body fat percentage was calculated by using four skinfold thicknesses. Data were analysed by SPSS version 15.0. p<0.05 was set as statistically significant. Results: Body fat percentage was detected as 42.0±2.9%, 36.5±3.2%, 30.1±3.7% in obese, overweight and normal weight women, respectively with skinfold thickness measurements. On the other hand, body fat percentage was determined 41.2±4.2%, 33.5±3.6%, 26.4±4.4% by using BIA measurement. Intra classcorrelation coefficient was used for examining the consistency of the fat percentage results. At the end of the study, strong, positive, linear correlation was determined between fat percentage with BIA and skinfold thickness (r=0.929, p<0.001). Conclusion: BIA and skin fold thickness measurements are useful for estimating body fat and could be used interchangeable.

Özet

Amaç: Şişmanlık önemli bir halk sağlığı sorunudur ve dünya üzerinde görülme sıklığı giderek artmaktadır. Epidemiyolojik araştırmalarda, biyoelektrik impedans analizi (BİA) ile vücut yağının belirlenmesi pratik bir uygulamadır. Deri kıvrım kalınlığı ölçümü de vücut bileşiminin değerlendirilmesinde kullanılabilecek basit ve kolay bir araçtır. Bu çalışmanın amacı, deri kıvrım kalınlığı (triseps, biseps, supskapular ve suprailiak) ve BİA ölçümü kullanılarak 20-49 yaş arası kadınlarda vücut yağının belirlenmesi ve iki yöntem arasındaki korelasyonun saptanmasıdır. Bireyler ve Yöntem: Vücut ağırlığına göre normal (BKİ: 18.5-24.9 kg/m2, n=170, %27.4), hafif şişman (BKİ: 25.0-29.9 kg/m2, n=179, %28.9) ve şişman (BKİ: ≥30 kg/m2, n=270, %43.6) olan toplam 619 kadın araştırma kapsamına katılmıştır. Araştırmada, triseps, biseps, supskapular ve suprailiak deri kıvrım kalınlıkları ölçülmüştür. Dört deri kıvrım kalınlığı kullanılarak vücut yağ yüzdesi hesaplanmıştır. Tüm çözümlemeler SPSS 15.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. p<0.05 için farklılık istatistiksel açıdan anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Deri kıvrım kalınlığı kullanıldığında şişman kadınlarda vücut yağ yüzdesinin %42.0±2.9, hafif şişman kadınlarda %36.5±3.2, normal vücut ağırlığındaki kadınlarda ise %30.1±3.7 olduğu saptanmıştır. BİA yöntemi kullanılarak şişman, hafif şişman ve normal vücut ağırlığındaki kadınların vücut yağ yüzdeleri ise sırasıyla %41.2±4.2, %33.5±3.6, %26.4±4.4 olarak belirlenmiştir. İki farklı yöntemle hesaplanan yağ yüzdelerinin sonuçlarının tutarlılığını incelemek için Sınıf içi Güvenirlik Katsayısı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, deri kıvrım kalınlığı ölçümü ve BİA ölçümünden elde edilen yağ yüzdeleri arasında kuvvetli, pozitif doğrusal korelasyon saptanmıştır (r=0.929, p<0.001). Sonuç: Vücut yağının saptanmasında BİA ve deri kıvrım kalınlığı ölçümü kullanışlı yöntemlerdir ve birbiri yerine kullanılabilir.