Laboratory Diagnosis of Hepatitis C Infections, Difficulties and Current Diagnostic Algorithm

Hepatit C İnfeksiyonlarının Laboratuvar Tanısı, Karşılaşılan Güçlükler ve Güncel Tanı Algoritması

Abstract

Hepatitis C virus (HCV) is an infectious agent transmitted mainly by the contact of blood and body fluids of infected people, causing acute and chronic hepatitis in humans with a high potential for chronicity, unlike other hepatitis viruses. Although a protective vaccine has not yet been developed due to the extreme variability of its antigenic structures, it has become possible to permanently treat HCV infections with direct-acting antiviral drugs recently introduced. Laboratory tests such as determination of genotype-subtype before the start of treatment and viral load monitoring by using quantitative molecular analyzes during treatment are critical for the success of treatment. Laboratory diagnosis of HCV infections is also important for infection control measures such as screening of blood and blood products and epidemiological surveillance. The most important difficulties encountered in the diagnosis of HCV are low positive serological test results, serological window period, lack of antibody production in immunosuppressive patients, the presence of multiple genotype-subtypes and genomic variations that complicate primary-probe design. In the past, immunoblotting tests using recombinant proteins had been used to confirm low titer serological test results. Nowadays, these tests have been replaced by molecular tests that provide early detection of acute infections as well as having high sensitivity and specificity. In this article, advantages and limitations of the methods used in the diagnosis and follow-up of HCV infections are discussed, and the current diagnostic algorithm based on the use of available tests in the management of HCV infections is reviewed.

Özet

Hepatit C virüsü (HCV) başlıca infekte kişilerin kan ve vücut sıvılarıyla temas sonucu bulaşan, insanlarda akut ve kronik hepatite neden olan ve diğer hepatit virüslerinden farklı olarak yüksek oranda kronikleşme potansiyeli taşıyan bir infeksiyon etkenidir. Antijenik yapılarının yüksek oranda değişkenlik göstermesi nedeniyle henüz bir koruyucu aşı geliştirilememiş olsa da, yakın zamanda kullanıma giren direkt etkili antiviral ilaçlar ile HCV infeksiyonlarının kalıcı tedavisi mümkün hale gelmiştir. Tedavi başarısında tedavi öncesi genotip- subtip belirlenmesi ve tedavi süresince kantitatif moleküler analizlerle viral yük takibi gibi laboratuvar testleri kritik öneme sahiptir. HCV infeksiyonlarının laboratuvar tanısı ayrıca kan ve kan ürünlerinin taranması ve epidemiyolojik sürveyans gibi infeksiyon kontrol önlemleri için de önemlidir. HCV tanısında karşılaşılan en önemli güçlükler düşük pozitif serolojik test sonuçları, serolojik pencere dönemi, immünsüpresif hastalarda antikor üretiminin olmayışı, çok sayıda genotip-subtip varlığının ve genomik varyasyonların primer-prob tasarımını güçleştirmesi gibi kısıtlılıklardır. Geçmişte düşük titreli serolojik test sonuçlarını doğrulamak için rekombinant proteinlerin kullanıldığı immünblotlama testlerine başvurulmuştur. Günümüzde ise bu testlerin yerini yüksek duyarlılık ve özgüllüğe sahip olmaları yanında, akut infeksiyonlarda erken tanı imkanı sunan moleküler testler almıştır. Bu makalede HCV infeksiyonlarının tanı ve takibinde kullanılan yöntemlerin avantajları ve kısıtlılıkları ele alınmış ve HCV infeksiyonlarının yönetiminde mevcut testlerin kullanımına dayalı güncel tanı algoritması gözden geçirilmiştir.