Is effective of early enteral feeding in neonates with gastroschisis?

Abstract

Aim: Recently studies reported that mode of delivery, timing of operation and surgery technique effects morbidity and length of hospital stay. In our preliminary study, we evaluated clinical outcomes and possible benefits of small-volume EEN newborns with gastroschisis. Material and Method: Early enteral feeding was performedi the patients was operated due to gastroshisis since 2001. Two patients were excluded. Because of one patient was required mechanical ventilation due to major cardiac anomalies and another one patinet with intestinal atresia and developed perforation in reduction. A total of 11 patients with gastroschisis were performed early enteral feeding after 12-24 hours following closure of defect. Results: There were 7 boys and 4 girls with a mean gestational age 36 and mean birth weight 2454 gr. Bianchi procedure was performed in the first thirty minutes following delivery. Mean duration of nasogastric tube was 8.1 days, mean day of total parenteral nutrition was 9.72, mean hospital stay was 15.8 days. One baby was reoperated because of adhesions. There were no complications relevant to early enteral nutrition. Conclussion: We suggested early enteral feeding as trophic feeding decrease duration of hospital and reduces morbidity in neonates with gastroschisis.

Özet

Amaç: Yapılan çalışmalarda gastroşisizli olgularda doğum şeklinin, operasyon saatinin ve ameliyat tekniğinin morbidite ve hastane yatış süresini etkilediği bildirilmektedir. Yaptığımız ön çalışmada gastroşizisli olgularda erken enteral beslenmenin morbidite ve hastane yatış süresi üzerine etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: 2001-2007 yıllarında gastroşizli 13 olgu tedavi edildi. Major ek anomalisi olan iki hasta çalışma dışı bırakıldı. Diğer 11 hastaya erken enteral beslenme (EEB) protokolü uygulandı. EEB protokolünde hastalara defekt kapatıldıktan 18-24 saat sonra saat başı nazogastrik sondadan 5 ml anne sütü verildi ve nazogastik sonda 40 dk. kaplı 20 dk. açık drenaja bırakıldı. Günlük nazogastik drenajı takip edilerek beslenme miktarı göreceli olarak arttırıldı. Erken enteral beslenme uygulanan hastalar doğum haftası, doğum şekli, doğum ağırlığı, ek anomali, operayon zamanı, cerrahi teknik, nazogastrik drenaj, parenteral beslenme ve hastane kalış süreleri tespit edildi. Bulgular: Yedi erkek, dört kız hastanın ortalama doğum haftası 36 hf, doğum ağırlığı ortalama 2,454 g’dı. Antenatal tanılı üç hasta dahil olmak üzere toplam altı hastaya elektif olarak geciktirilmiş orta bağırsak redüksiyonu (EDMR - NoGA) uygulandı. Diğer beş hastanın dördüne primer kapama, birine ise defekt çapı geniş olduğundan prolen mesh ile onarım yapıldı. Hastaların nazogastrik drenaj süresi ortalama 8.1 gün, parenteral beslenme ortalama 9.72 gündü. Hastane yatış süresi ortalama 15.8 gündü. Hiçbir hastada erken enteral beslemeye bağlı ek bir sorun gelişmedi. Yalnızca bir hasta yapışıklık nedeni ile reopere edildi. Sonuç: Çalışmanın erken dönemdeki ön verilerine dayanarak gastroşisizli olgularda pasajın normale dönmesi beklenmeden trofik beslenme şeklinde erken enteral beslenme uygulamasının hastane yatış süresini ve morbiditeyi azalttığını düşünmekteyiz.

Keywords: Süt çocuğu, yenidoğan,Gastroşizis,Parenteral beslenme,Yatış süresi,Enteral beslenme