THE PERCEPTION OF PHYSICIANS ON DEFENSIVE MEDICINE AND DECISION-MAKING IN SUPPLY OF HEALTH CARE SERVICES

Abstract

Objective: The aim of this study was to investigate the relationship between defensive medicine and the decision-making perceptions of physicians in the supply of health services. Materials and Methods: In this study, four different private hospitals in the province of Konya were applied to the prescribing physicians. Using qualitative research design, 102 physicians, 32 females and 70 males, participated in the study. Sampling method was used to create the sample group and the survey technique was used to collect the data. In the study, ‘personal information form’ containing demographic information was prepared. In order to measure the perception of physicians' decision making, the Decision-Making Styles Scale, which was developed by Scott and Bruce (1995) and adapted by Taşdelen (2002) was used. Defensive Medical Attitude Scale, which was developed Başer et al. (2014) was used. Results: Of the participating physicians, 31.4% were female and 68.6% were male. 39.2% of the participants were in the 35-44 age range. Considering the units studied, most of the physicians work in internal units as 44.1%. It was observed that 60.8% of the participants were doctors with the experience of 11 years or more. As far as the parentage rates are concerned, it is found that 39.2% have 2 children. A negative low rate correlation was found between the decision making and defensive medicine. The relationship between the decision making and defensive medicine attitudes of physicians was examined and as a result, there was a low negative correlation between decision-making styles and defensive medicine (r = -. 229; p<0.05). T test analysis was performed in interdependent groups, no significant difference was observed among defensive medicine and decision-making mean scores, and sex and marital status variables.13 physicians (2.7%) answered in the affirmative to the question of “Is there a case for malpractice in the process of your medical profession?” 56 physicians (54.9%) answered negatively to the question “Do you have enough information about the contents of the concept of defensive medical practice?” Conclusion: According to the results of our study, physicians do not have enough knowledge about defensive medicine and they have a tendency to show depressive medicine behavior.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, sağlık hizmetleri arzında defansif tıp ve hekimlerin karar verme algıları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Konya ilinde 4 özel hastenede görev yapmakta olan hekimler üzerinde uygulanmıştır. Nicel araştırma deseni kullanılan araştırmaya 32 kadın 70 erkek olmak üzere toplam 102 hekim katılmıştır. Araştırmada örneklem grubunun oluşturulmasında kolayda örneklem yöntemi, verilerin toplanmasında ise anket tekniği kullanılmıştır. Çalışmada demografik bilgileri içeren “kişisel bilgi formu” kullanılmıştır. Hekimlerin karar verme algılarını ölçmek için Scott ve Bruce (1995) tarafından geliştirilen Taşdelen (2002) tarafından Türkçeye uyarlanan Karar Verme Stilleri Ölçeği ile birlikte hekimlerin defansif tıp tutumlarını ölçmek amacıyla Başer ve Ark. (2014) tarafından geliştirilen Defansif Tıp Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hekimlerin %31,4’i kadın, %68,6’sı erkektir. Katılımcıların %39,2’si 35- 44 yaş aralığındadır. Çalışılan birimlere baktığımızda hekimlerin çoğu %44,1 ile dahili birimlerde çalışmaktadır. Katılımcıların %60,8’i 11 yıl ve üstü süre hekimlik yaptığı görülmüştür. Çocuk sayısı incelendiğinde %39,2’inin 2 çocuk sahibi olduğu görülmüştür. Karar verme ile defansif tıp arasında negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Hekimlerin karar verme ile defansif tıp tutumları arasındaki ilişki incelenmiş ve sonucunda karar verme stilleri ile defansif tıp arasında negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir (r=-,229; p<0,05). Defansif tıp ile karar verme puan ortalamaları ile cinsiyet ve medeni durum değişkenleri arasında bağımsız gruplarda t testi analizi yapılmış ve anlamlı farklılık görülmemiştir. Çalışmamıza katılan hekimlerden “Hekimlik mesleğiniz sürecinde malpraktis nedeni ile dava açıldı mı” sorusuna 13 hekim (%2,7) evet cevabını verirken, 89 hekim (%87,3) hayır cevabı vermiştir. Defansif tıp uygulamaları kavramının içeriği konusunda yeterli bilgiye sahip misiniz? sorusuna 56 hekim (%54,9) “hayır” cevabını vermiştir. Sonuç: Araştırmamızın sonuçlarına göre hekimler defansif tıp konusunda yeterli bilgiye sahip değildir ve defansif tıp davranışı gösterme eğilimleri fazladır.