THE CORRECTIVE FUNCTION OF CIVIL DISOBEDIENCE IN REPRESENTATIVE DEMOCRACIES

SİVİL İTAATSİZLİĞİN TEMSİLİ DEMOKRASİ BAKIMINDAN POZİTİF HUKUKU ONARICI/DÜZELTİCİ İŞLEVİ

Abstract

Civil disobedience is an “illegal” yet “legitimate” action that demonstrates the disruptions, and contradictions of a legal order; and thereby allow that legal order to improve itself. Exhaustion of all judicial remedies is a prerequisite of legitimacy of a civil disobedience action; rendering it an action which is compatible with the constitutional order. For a change in a legal rule, its nature of being unjust should be demonstrated by application. For this reason, the civil disobedience should be considered as a link between the positivist legal conception and the notion of natural law. The basic tenets of natural law, therefore, may find their ways to be concretised. Civil disobedience actions serve as a constant control mechanism that may cure the rule of law, because testing the legitimacy of positive laws is a way of embodiment of the notion of justice in any crisis related with the law. This study examines the concept of civil disobedience as a way to change the positive law and reflect a common view of justice to the public opinion in a descriptive perspective.

Özet

Sivil itaatsizlik eylemi hukuka kendi içindeki aksaklıkları gösterme, hukukun adalet düşüncesi ve kamu vicdanı ile çeliştiği noktada kendisini rehabilite edebilme imkânı tanıyan hukuka aykırı ancak meşru bir eylemdir. Sivil itaatsizlik eylemi için tüm yasal yolların tüketilmesi onun anayasal düzene uygun olma niteliğinden gelir. Bir hukuk kuralının adaletsizliğinin uygulamalı olarak gösterilmesi onun değiştirilmesi için gereklidir. Bu nedenle sivil itaatsizliğin esasında, pozitivist hukuk anlayışı ile onun üzerinde birtakım ilkelere işaret eden doğal hukuk düşüncesindeki yasa üstü adalet arasında bir köprü görevi olması üzerinde düşünülmelidir. Doğal hukuk düşüncesi bu sayede somutlaşma imkânı bulabilmektedir. Sivil itaatsizlik eylemleri bu yanıyla hukuk devletini daimi onarma işlevini üstlenen bir denetim mekanizmasını harekete geçiren eylemlerdir. Çünkü yürürlükteki hukukun krizinde, yasaların meşruiyetini sınamanın ve adalet düşüncesini somutlaştırmanın vesilesidir. Bu çalışmada sivil itaatsizlik, pozitif hukuku değiştirme gücünü elinde tutan ve ortakbir adalet düşüncesini kamuya yansıtarak sınayan bir eylem olarak temsili demokraside bir imkan olarak betimleyici bir perspektiften değerlendirilmiştir