Capitalism and Nationhood

Abstract

Abstract: In the mainstream literature, the subjects of nation and nationalism, as a phe- nomenon, are not discussed in the scope of nationhood; they are rather studied as a modern institution, or culture is ascribed an ontological foundation as a result of the retrospective interpretation of the consequences of modernization, and thus, they are reduced to the identity problem. In all these approaches, nation and nationalism are not addressed in the context of nationhood that allows for being contented in the context created by the historicity of capitalism, and thus, they are studied in the scope of the presumptions ascribed merely to the results. However, in the process of the formation of capitalism as agricultural capitalism in England, the integrated home market, labor, commodity and capital mobility were positioned as a coercive internal relationship in the political homogenization of space. Hence, in terms of central capitalism, nationhood gained a formation as the complementary of the homogenization of the integrated mar- ket, the space. In this context, nationhood concretizes in the form of modern culture as a new value system based on non-personal relationship patterns, rather than a cultural nature of the ruling class based on pure and ancient eras. This concreteness, as the manifestation of the necessity of circulation bases both on a productive and circulatory foundation in terms of forming spatial homogeneity in the form of national language and one-common law. In this context, this study examines the relationship between capitalism and nationhood, as concrete historical phenomena, in the reference of the context and conditions in a structural position in the context of the integrated nature of end the homogenous positioning of the political sphere.

Özet

Özet: Ana akım literatürde, ulus ve milliyetçilik konusu bir olgu olarak uluslaşma kap- samında tartışılmamakta, daha çok ya modern bir kurum olarak incelenmekte ya da modernleşmenin sonuçlarının geriye dönük olarak yorumlanmasının bir sonucu olarak kültüre ontolojik temel atfedilerek kimlik sorununa indirgenmektedir. Tüm bu yaklaşım- larda ulus ve milliyetçilik, kapitalizmin tarihselliğinin oluşturduğu bağlam kapsamında içeriklendirilmeye olanak veren uluslaşma olgusu ekseninde ele alınmamakta dolayısıy- la da, salt sonuçlara yüklenilen ön-kabuller kapsamında incelenmektedir. Oysa ki, İn- gilterede kapitalizmin tarımsal kapitalizm biçimindeki oluşum sürecinde, bütünleşik pi- yasadaki (integrated home market), işgücü, meta ve sermaye hareketliliği (mobilisa- tion), mekanın siyasal olarak homojenleştirilmesinde zorunlu bir içsel ilişki olarak ko- numlanmıştır. Dolayısıyla, merkez kapitalizm bakımından uluslaşma, bütünleşik piya- sanın, mekanın siyasal olarak homojenleştirilmesi temelinde tamamlayıcısı olarak olu- şumsallık kazanmıştır. Bu kapsamda uluslaşma, egemen etninin salt ve eski çağlara dayalı kültürel bir niteliği olmaktan çok, kişilik-dışı ilişki (non-personal) kalıplarına dayanan yeni bir değer sistemi olarak modern kültür biçiminde somutlaşmaktadır. Bu somutluk, dolaşımın zorunluluklarının bir görünümü olarak, ulusal dil ve tek-ortak hu- kuk biçiminde mekânsal homojenlik oluşturmak bakımından hem üretimsel hem de do- laşımsal bir temele oturmaktadır. Bu çerçevede, çalışmada, kapitalizm ve uluslaşma ilişkisi, somut bir tarihsel olgu olarak, yapısal bir konumda, piyasanın bütünleşik niteli- ği ile siyasal alanın türdeş konumlandırılışı kapsamında, bağlam ve koşullar referan- sında incelenmektedir.