The incidence and risk factors of metachronous contralateral inguinal hernia

Abstract

Aim: Contralateral inguinal hernia which detected metachronously after the treatment of unilateral ınguinal hernia zcontinues to be a subject of debate in terms of incidence and treatment approach. Material and Methods: In our study, the patients who underwent surgery with the diagnosis of unilateral hernia in 2001 in our clinic were listed and reached to detect metachronous contralateral inguinal hernia (MCIH) that developed during postoperative nine years. Results: Seven hundred and forty patients with unilateral inguinal hernia and 48 patients with bilateral inguinal hernia were operated in our clinic in 2001 Five hundred and seventeen of 740 were reached for evaluation of MCIH. The incidence of MCIH among these 517 patients were estimated as 15,1% based on available data. First symptomatic side (right or left) and the sex of the patient had no impact on the incidence of metachronous hernia. On the other hand, age at onset was inversely correlated with this entity. The MCIH risk in boys presented with left inguinal hernia was 16,2%. The MCIH risk in boys applied with right hernia, in girls with left or right-sided hernias was lower (15%, 11,5%, and 14,5%, respectively. There was no statistically significant difference among these four groups. The highest MCIH incidence was 32,1% in patients younger than 1 year old (Table 2). The median time for the onset of MCIH after treatment of unilateral hernia was 9 months. Conclusion: In conclusion, in our study it has been revealed that the sex of the patient and the side of the hernia was not a risk factor, but the age especially younger than 1 year was a risk factor for MCIH. The incidence of MCIH detected as 15,1%, is high to disregard but low to explore the contralateral side in all patients. Therefore we think that the risk factor should be considered in each patients.

Özet

Amaç: Tek taraflı inguinal herni ile başvuran çocuk hastalarda daha sonra gelişen kontralateral inguinal herni, gerek insidans gerekse yaklaşım açısından halen çocuk cerrahisinde tartışma konusudur. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda, kliniğimizde 2001 yılında unilateral herni tanısıyla ameliyat olan hastalar geriye dönük olarak listelendi ve hastalara ulaşılarak geçen 9 yıllık süreç içinde gelişen metakran herni insidansı değerlendirildi. Bulgular: Kliniğimizde 2001 yılında opere olmuş hastaların 740’ı tek taraflı, 48’i bilateraldi. Tek taraflı hastaların 517’sine ulaşıldı ve alınan veriler sonucunda metakran herni insidansı %15.1 saptandı. Metakran herni insidansına başlangıçtaki semptomatik tarafın (sağ veya sol) ve cinsiyetin etkisinin olmadığı, ancak başlangıçtaki yaşın ise ters olarak etkisinin olduğu gösterildi. Sol inguinal herni ile başvuran erkek hastalarda metakran herni riski %16.2 saptandı. Sağ inguinal herni ile başvuran erkeklerde, sol herni ile başvuran kızlarda ve sağ herni ile başvuran kızlarda bu risk daha düşüktü ve sırasıyla %15, %11,5, %14,5 olarak saptandı (Tablo 2). Bu dört grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.005). En yüksek riskin 1 yaş altındaki hastada %32.1 olduğu saptandı. Medyan metakran herni ortaya çıkma süresi 9 ay olarak saptandı. Sonuç: Çalışmamızda, cinsiyetin veya semptomatik tarafın bir risk faktörü olmadığı, hastanın yaşının özellikle bir yaş altında olmasının anlamlı bir risk faktörü olduğu ortaya konmuştur. Sonuç olarak, metakran herni insidansı %15.1 saptanmış olup, bu değer rutin karşı taraf eksplorasyonu yapmak için düşük, göz ardı etmek için ise yüksek bir değerdir. Bu nedenle risk faktörlerinin hastayı değerlendirirken göz önüne alınması gerektiğini düşünmekteyiz.