Teopolitic Possibility and Structure of Opposition in Islamic Thought

Abstract

The basic sources of Islamic religion which are in the Qur'an and the principles of administration in hadiths have not been elaborated in detail. This situation has made a broad humanitarian field in the political structuring of Islamic societies. This wide-ranging, antisaharan attitude is the most obvious about how the attitude of the people should be towards a vicious and cruel ruler. One of the convictions which are put forward in this issue in the political history of Islam is revolt against the administration, in other words is to make revolution. According to the supporters of the revolution, when a ruler smirches with sin and persecution, this ruler must be taken down from power. When necessary to achieve the taking down from power, it can be resorted to violence. The method of revolution has found supporters in almost every period in Islamic societies, and there have been many revolts in this framework trying to legitimize Islamic political history with religious references. The goal of this study, it is to determine whether the main sources of Islamic religion which encourage the rebellion method to change the ruler, or at least to ascertain whether there is a legitimate ground in the Islamic frame of rebellion against the ruler. In addition, the outstanding objectives of this study may be also shown to try to conduct an idea about the alternative approaches based on the beliefs of Islamic scholars and the basic religious texts about what is the appropriate method when the power was changed.

Özet

İslam dininin temel kaynakları olan Kur’an-ı Kerim ve hadislerde yönetim ile ilgili esaslar detaylı bir şekilde ortaya konulmamıştır. Bu durum İslam toplumlarının siyasi yapılanmasında geniş bir beşerî saha oluşturmuştur. Bu geniş beşerî sahada muhalif tutumların en fazla belirginleştiği konu, fâsık ve zalim bir yöneticiye karşı halkın tutumunun nasıl olması gerektiği üzerinedir. İslâm siyasî tarihinde bu konuda ileri sürülen kanaatlerden biri de yönetime isyan etmek, diğer bir ifade ile devrim yapmaktır. Devrim taraftarlarına göre bir yönetici iktidarını günah ve zulüm ile lekelediğinde bu yöneticinin iktidardan indirilmesi gerekir. İktidardan azletmenin gerçekleşmesi için gerektiğinde şiddete başvurulabilir. Devrim yöntemi, İslam toplumlarında neredeyse her dönemde taraftar bulmuş ve bu çerçevede İslam siyasi tarihinde dini referanslarla meşru gösterilmeye çalışılan birçok isyan hareketi yaşanmıştır. Bu çalışmanın amacı, İslam dininin temel kaynaklarının yöneticiyi değiştirme konusunda isyan yöntemine teşvik edip etmediğini veya en azından yöneticiye başkaldırmanın İslâmî çerçevede meşru bir zemininin bulunup bulunmadığını ortaya koymaktır. Bunun yanında iktidar değişiminde uygun yöntemin ne olduğuna dair temel dini metinler ve İslam âlimlerinin kanaatlerinden hareketle alternatif yaklaşımların imkânı üzerine fikir yürütmeye çabalamak da bu çalışmanın öne çıkan hedefleri arasında gösterilebilir.