Reflexions conclusives a propos de la transition democratiQue et constitutionnelle en Tunisie

Tunus'ta Anayasal ve demokratik geçiş üzerine düşünce ve değerlendirmeler

Abstract

RESUME La transition démocratique et constitutionnnelle en Tunisie est à sa deuxième étape. L’article est concentré sur le panorama tunisien du décembre 2012. La situation actuelle de la Tunisie est une situation mouvente et dont l’évolution future reste inconnue. En effet, l’évolution de la transition démocratique depend de plusieurs elements parfois incertains et flou ABSTRACT The process of transition to the Democracy in Tunisia has two stages. At the first stage which started with the ousted president’s escape, the Constitution of 1959 of Tunisia did not work in an ordinary manner. Some constitutional structures such the Presidency, the Parliament and the Constitutional Council, the Economic and Social Council as were abolished as a result of reactions and demands in the streets. Three critical institutions were established for the purposes of the revolution, investigation of the corruption allegations, proof of human rights violations in the process of revolution. The second stage of the democratic transition has started with establishment of the constituent assembly in place of the three constitutional structures. The national constituent assembly has some difficulties. Intensive working tempo, uncertainty of the working period, lack of transparency can be accepted as examples for these difficulties. Other important actors in the second stage are the political parties which constantly reshape civil society actors as heterogeneous catalysis of the democratic transition, mass media as the catalytic critical witnesses of the democratic transition. The decision-making method in the second stage, which includes these actors, became imposing and majoritarian on the contrary of the consensual decision-making method. In the national constituent assembly, troika, in which especially En Nahda is effective, imposes its own text and their preferences in the assignment of public tasks unilaterally. However, process goes on and the time show will what happens.

Özet

Tunus’ta demokratik geçiş süreci iki aşamalıdır. İlk aşamada, dev- rik cumhurbaşkanının kaçışının ardından, 1959 Tunus anayasası olağan bir şekilde işlememiştir. Sokağın talep ve tepkileri, devlet başkanlığı, parlamento ve Anayasa Konseyi, Ekonomik ve Sosyal Konsey gibi ana- yasal yapıların feshine yol açmıştır. Ardından devrimin amaçlarının ger- çekleştirilmesi, yolsuzlukların açığa çıkartılması ve devrim sürecindeki hak ihlallerinin tespiti için üç önemli yapı oluşturulmuştur. Demokratik geçişin halen süregelen ikinci aşaması, anılan yapıla- rın yerlerini ulusal kurucu meclise bırakmasıyla başlamıştır. Ulusal ku- rucu meclis, anayasanın hazırlanmasına yoğunlaşabilmek için fazla gö- rev alması, çalışma süresinin belirsizliği ve çalışmaların şeffaflık eksik- liği taşıması gibi sorunlar taşımaktadır. İkinci aşamanın diğer önemli aktörleri ise sürekli yeniden biçimle- nen siyasi partiler, demokratik geçişin genç ve ayrışık katalizörleri ola- rak sivil toplum aktörleri ve demokratik sürecin katalizör eleştirel tanık- ları olarak kitle iletişim araçlarıdır. Bu aktörlerin de dâhil olduğu ikinci aşamadaki karar alma yöntemi -ilk aşamadaki uzlaşmacı karar alma yönteminin aksine- çoğunlukçu ve empoze edici hale gelmiştir. Ulusal kurucu mecliste özellikle En Nahda’nın etkin olduğu troyka, kendi me- tinlerini dayatmakta ve kamusal görevlere atamada kendi tercihlerini tek taraflı kabul ettirmektedir. Ancak süreç devam etmektedir ve ne getire- ceğini zaman gösterecektir.