Urethrocutaneous fistulas after hypospadias repair; Evaluation of 34 cases

Hipospadias onarımı sonrası gelişen üretrokutanöz fistüller; 34 olgunun değerlendirilmesi

Abstract

Objective: The aim of this study was to investigate the occurrence of primary, and recurrent urethrocutaneous fistulas detected after hypospadias surgery and the factors affecting the success of fistula repair. Method: 34 cases who underwent urethrocutaneous fistula repair between 2015-2016 were retrospectively evaluated with the permission of the local ethics committee (2018-075). Age, meatal localization, surgical intervention, complications, fistula repair, and postoperative complications of fistula repair were evaluated. Results: There was no statistically significant difference between the ages of the patients who did and did not develop fistula. In the evaluation made according to meatal (distal-proximal) localization a statistically significant difference was found. Of the 34 patients who underwent fistula repair, 9 patients (26.47%) (cases with 3 distal, 6 proximal hypospadias) developed recurrent fistula. Meatal stenosis was the most common cause of fistula in 8 cases. The rate of fistula formation was high in cases with proximal hypospadias, but it was not statistically significant to have proximal or distal hypospadias in fistula formation after fistula repair. Conclusion: In our series, the likelihood of fistula formation was higher in proximal hypospadias. However, it was seen that the meatal localization was not statistically significant when the patients who presented with recurrent fistula were evaluated.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, hipospadias cerrahisi sonrası saptanan üretrokutanöz fistüllerin ve re-fistüllerin oluşumunu ve fistüllerin onarımında başarıyı etkileyen faktörleri incelenmek amaçlanmıştır. Yöntem: Lokal Etik Kurul izni ile (2018-075) 2015-2016 yılları arasında üretrokutanöz fistül onarımı uygulanan 34 olgu geriye dönük olarak değerlendirildi. Olguların yaşı, mea lokalizasyonu, yapılan cerrahi girişim, komplikasyonlar fistül onarımı ve fistül onarımı sonrası oluşan komplikasyonlar değerlendirmeye alındı. Bulgular: Fistül gelişen ve gelişmeyen olgular arasında ameliyat yaşı değerlendirildiğinde istatistiksel olarak anlamlı fark yok iken, mea (distal-proksimal) lokalizasyonuna göre yapılan değerlendirmede istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptandı. Fistül onarımı yapılan 34 hastanın 9’unda (%26,47) (3’ü distal, 6’sı proksimal hipospadias) fistül rekürrensi gözlendi. Re-fistül gelişen ve gelişmeyenler mea yerleşim yerine ve yaşa göre değerlendirildiğinde anlamlı farklılık saptanmadı. Fistül nedeni olarak en sık 8 olguda mea stenozu saptandı. Proksimal hipospadiaslı olgularda fistül oranı yüksek görülürken fistül onarımı sonrası re-fistül oluşumunda proksimal ya da distal hipospadias olmasının istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Sonuç: Serimizde proksimal hipospadias olgularında fistül görülme olasılığı daha yüksek bulunmuştur. Ancak yineleyen fistül nedeniyle başvuran hastalar değerlendirildiğinde mea lokalizasyonunun istatistiksel olarak anlamlı olmadığı görüldü.