Türkçe-İngilizce İkidilli Türk Konuşucuların Metin Gönderimi ve İşaret Adılı Kullanımları

Abstract

Bu çalışma, Türkçe-İngilizce ikidilli konuşucuların akademik yazılarında metin gönderimi it ve metin işaret adılları this/that’i Retorik Yapı Kuramı (Marcu, 2000) ve Bağıntı Kuramı (Sperber & Wilson, 1986; 1995) çerçevesinde incelemektedir. Çözümleme sonucunda elde edilen bulgular şunlardır: (1) İngilizce yeterlilil seviyesi düşük olan konuşucular metin gönderimi it’i işaret adılı olarak kullanmaktadır; (2) ikidilli Türk konuşucular metin işaret adıllarını uygun olmayan retorik yapıda kullanma eğilimindedir. Bunlara ek olarak, bu çalışmada metin gönderim ve işaret adıllarının öğretimiyle ilgili önerilerde bulunulmuştur.

Özet

This study investigates the use of it, this, and that by L1 Turkish learners of English in academic writings from two perspectives: Rhetorical Structure Theory (Marcu, 2000) and Relevance Theory (Sperber & Wilson, 1986/95). The study examines the expressions as interface phenomena concerning the attentional state and the intentional structure of discourse and shows deictics contribute different higher-level explicatures to relations between discourse units. The L2 data analyses reveal (1) it is used as a discourse deictic at lower levels of proficiency; (2) this is the default demonstrative for reference establishment and maintenance; (3) learners tend to use demonstratives in rhetorical relations that are atypical of written academic discourse; and (4) learners demonstrate non-optimal processing of pointing acts. In addition, to implications of results, suggestions for further research and instruction are proposed.