Farklı Seviyelerde Yapay Olarak Oluşturulmuş Horizontal Kök Kırıklarının Tespitinde İki Apeks Bulucunun Doğruluğunun Karşılaştırılması

Effectiveness of Two Apex Locators to Determine Simulated Horizontal Root Fractures

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı yapay olarak oluşturulan horizontal kök kırıklarının teşhisinde iki farklı elektronik apeks bulucu cihazın (Dentaport ZX and Rootor) etkinliğinin karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: 40 adet tek köklü çekilmiş daimi diş her bir grupta 20 adet olmak üzere 2 guruba ayrıldı. 0.25 mm kalınlığında elmas separe kullanılarak köklerin orta ve apikal üçlü hizasında horizontal kırık hatları oluşturuldu. Aljinat model içine yerleştirilen kökler üzerinde her iki apeks bulucu ile horizontal kırık hatlarının tespiti 10 K eğesi kullanılarak yapıldı. Gerçek ölçümler aynı eğe kullanılarak stereomikroskop (SMZ 800, Nikon, Tokyo, Japan) kullanılarak tespit edildi. Gerçek ve elektronik ölçümler arasındaki fark hesaplandı. İstatistiksel incelemelerde Mann-Whitney U ve Wilcoxon Eşleştirilmiş İki Örnek Testi testleri kullanıldı. Bulgular: Dentaport ZX ve Rootor apeks bulucuların orta ve apikal horizontal kırık seviyelerinde elektronik ve gerçek ölçümlerin farklarının ortalamaları sırası ile -0.12 ± 0.27; 0.09 ± 0.38; -0.10 ± 0.25; 0.18 ± 0.53 mm’dir. Dentaport ZX orta horizontal kırık seviyesinde 18 örnekte ve apikal horizontal kırık seviyesinde 19 örnekte, Rootor ise orta horizontal kırık seviyesinde 12 örnekte ve apikal horizontal kırık seviyesinde 11 örnekte gerçek ölçümlere kıyasla ±0,5 mm içerisinde tespitler yapmıştır. Her iki kırık seviyesinde Dentaport ZX ile Rootor’a ait ölçüm değerleri arasındaki farklılık istatistiksel olarak önemli bulunmuştur (p .05). Sonuç: Dentaport ZX ile yapılan ölçümler gerçek ölçümlerden daha kısa tespit edilirken, Rootor ölçümleri daha uzun tespit edilmiştir. Ayrıca ±0.5 mm içerisinde elde edilen ölçüm sayısı Dentaport ZX’de Rootora göre daha fazladır. Bu koşullar altında; Dentaport ZX ile yapılan ölçümlerin daha kabul edilebilir olduğunu söyleyebiliriz.

Özet

Aim: The aim of this study was to evaluate in vitro the effectiveness of the two different electronic apex locators (Dentaport ZX and Rootor-EALs) in locating simulated horizontal root fractures. Materials and Methods: Forty extracted human single-rooted teeth with mature apices were randomly divided into two groups of 20 teeth each. An incomplete horizontal fracture was simulated by preparing a with a 0.25 mm thick disk in the middle and apical portion of the root and the teeth were mounted in an alginate mold. The electronic measurements (ELs) of the simulated root fractures were established with a size 10 K-file by each EAL in both fracture levels. The actual canal lenghts (ALs) were measured under a stereomicroscope. The ALs were subtracted from the ELs of the fractures. The data were analyzed using the Mann-Whitney U and the Wilcoxon signed-rank tests at a significance level of P .05). Conclusions: The Dentaport ZX measurements were shorter than ALs whereas the Rootor measurements were longer than Als. Furthermore, the number of measurements obtained within ± 0.5 mm in Dentaport ZX is more than that of Rootor. Under the conditions of this study, the Dentaport ZX group showed an acceptable determination of the horizontal root fracture.