TEVFİK FİKRET’İN ŞİİRİNDE AİLE

Özet

Öz İlk gençlik yıllarında mutlu, neşeli bir insan olarak sunulan Tevfik Fikret oğlu Halûk’un dünyaya geleceği haberini aldığı andan itibaren dikkatini sosyal çevreye yöneltmeye başlamış, II. Abdülhamit Dönemi’nin siyasî ve sosyal koşulları karşısında derin bir ümitsizliğe kapılan şair, uzun süre kötümser bir ruh haline bürünmüş ve yavaş yavaş varoluşsal değerlerini kaybetmeye başlamıştır. “Gayyâ-yı Vücûd” adlı manzumede de görüldüğü gibi yaşamla bağını iyice gevşeyen şair, oğluna olan sevgisi ve babalık mes'uliyeti sayesinde kendisini bir süreliğine hapsettiği ‘gayya’ kuyusundan çıkaracak yaşam enerjisine kavuşmuş ve Batılı değerlerden oluşan bir gelecek tasarımı inşa etmeye başlamıştır. Yani Halûk şair için ‘boşluğu fark ediş’ ve ‘diriliş’ olmuştur.