DİYABETİK SIÇANLARDA SICAK STRESİ VE KAS ATROFİSİ.

Özet

Bu çalışmanın amacı, sıcak şoku proteini 72’nin (HSP72) diyabetik sıçanlarda kas atrofisi üzerine etkisini araştırmaktır. Kırkiki erkek Sprague-Dawley sıçan (Yaş = 4 hafta; Xvücut kütlesi=147±4g) rastgele yöntemle 5 deney grubuna ayrılmıştır. Gruplardan dördü kas atrofisininaraştırılması için oluşturulan; Kontrol (KONT, n=6), Sıcak Stresi (SS, n=6), Diyabetik (D, n=12)ve Sıcak Stresi-Diyabetik (SS-D, n=13) grupları olup, beşinci grup olan Sıcak Stresi-1 (SS1,n=5) sıcak stresi uygulamasından 24 saat sonra HSP72 indüklenme düzeyinin belirlenmesiamacıyla oluşturulmuştur. HSP72, sıcak su banyosu yöntemi kullanılarak indüklenmiştir. Sıcak su banyosu sırasında, hayvanların rektal vücut sıcaklığı 15dk süresince 42°C’de sabit tutulmuştur. Sıcak stresi uygulamasından 24 saat sonra SS-D ve D gruplarındaki hayvanlaratek doz streptozotosin (125mg kg-1) intraperitoneal olarak enjekte edilerek diyabet oluşturulmuştur. Streptozotosin enjeksiyonundan 5 gün sonra tüm hayvanlara anestezi uygulanarak,soleus (SOL) ve ekstansör digitorum longus kasları izole edilmiş, tartılmış ve HSP72 analiziyapılıncaya kadar -80°C derin dondurucuda saklanmıştır. HSP72 analizinde tek boyutlu poliakrilamid jel elektroforezi ve immünoblot teknikleri kullanılmıştır. Diyabetik olmayan gruplarla karşılaştırıldığında diyabetik grupların kan glikoz düzeyi daha yüksek (P< 0.05), vücut kütlesi ve mutlak kas kütlesi daha düşük (P< 0.05) bulunmuştur. Kas dokularındaki relatif HSP72düzeyleri tüm deney gruplarında kontrol grubu değerlerinden yüksek bulunmuştur. SS-D veD grupları arasında kas atrofisi yönünden anlamlı fark bulunmamıştır (P> 0.05). Sıcak stresiproteini indüklenmesi diyabetik sıçanlarda kas atrofisinin azaltılmasında etkili bulunmamıştır