Tıp fakültesi öğrencilerinde bağlanma biçimi ile madde kullanma eğilimi arasındaki ilişki

Özet

Amaç:Bağlanma biçimi, madde kullanma eğilimi açısından belirleyici olabilir. Bu çalışmada tıp fakültesi öğrencile-rinde madde kullanma eğilimini saptamak ve bağlanma biçimi ile madde kullanma eğilimi arasındaki ilişkiyi araştır-mak amaçlanmıştır. Yöntem:Çalışmaya Nisan 2019-Haziran 2019 tarihleri arasında Eskişehir Osmangazi Üniver-sitesi Tıp Fakültesi’nde eğitim gören, gönüllü öğrenciler kartopu yöntemiyle alındı. Çalışmamızda Sosyodemografik Veri Formu, Madde Kullanma Eğilimi Ölçeği (MKEÖ) ve Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri-II (YİYE-II) veri topla-ma aracı olarak kullanıldı. Çalışmaya katılmayı kabul eden 214 öğrenci değerlendirmeye alınmıştır. Bulgular:Çalışmaya katılan öğrencilerden MKEÖ’ye göre madde kullanma eğilimi olan öğrenci sayısı 73 (%34.1) olarak bulundu. Madde kullanma eğilimi olan ve olmayan öğrencilerin YİYE-II toplam (143.78±15.79 ve 139.57±17.91) ve YİYE-II Kaçınma ortalama puanları (75.98±10.40 ve 77.14±8.64) arasında istatistiksel olarak anlamlı derecede farklılık saptanmazken (sırasıyla z=-1.54, p=0.123; z=0.70, p=0.487), YİYE-II kaygı alt ölçek puan ortalaması (68.06±12.75 ve 63.50±14.13) madde kullanma eğilimi olanlarda daha yüksekti (z=-2.452, p<0.014). Çalışmamızda MKEÖ puanları ile yaş ve YİYE-II kaygı alt ölçeği puanları arasındapozitif korelasyon saptandı (sırasıyla r=0.23, p<0.001; r=0.16, p=0.02). Sonuç:Madde kullanma eğilimi ve bağlanma biçiminin lise ve üniversite öğrencileri gibi büyük gruplarda değerlendirilmesi, madde kullanım bozukluğu gelişimini önlemek açısından oldukça yararlı bir yaklaşım olabilir.