Defining ‘Time’: The Term ‘meḫur’ in Hittite Texts

Abstract

Time is a phenomenon that is constantly in motion and which humankind can neither control nor free themselves from. For the Hittites, whose life and economy was mostly agrarian, time was the key element of life and stood at its center. Hittite texts include several terms defining seasons, different divisions of a day, and expressions that describe more limited seasonal or diurnal time segments. In this regard, time in the Hittite society is a multi-faceted research topic, which may be studied from various perspectives. This article focuses on the term “meḫur”, which, in Hittite texts, refers to a general concept of time. By discussing the meanings attributed to this concept in the first place, it is revealed that time as a phenomenon had more than one definition for the Hittites. Subsequently, phrases that contain meḫur and express a more limited time period are examined, and several points concerning the perception of time in Hittite literature are presented in conclusion.

Özet

Zaman, sürekli bir devinim içinde olan ve insanın kontrol edemediği fakat ona bağlı yaşamaktan da kurtulamadığı bir olgudur. Ekonomisinin ve yaşamının büyük bölümü tarıma dayalı olan Hitit toplumu için de zaman, yaşamın en önemli parçasıdır ve onun merkezinde durur. Metinlerde özellikle mevsimler, gün bölümleri ve bunların içinde daha sınırlı bir zamanı ifade eden kullanımlara yer verilir. Bu bakımdan Hitit toplumunda zaman, farklı açılardan ele alınabilecek çok yönlü bir araştırma alanıdır. Bu makale, Hitit metinlerinde geçen ve genel bir kavram olarak zamanı tanımlayan meḫur ifadesine odaklanmaktadır. Bunun için öncelikle bu kavrama atfedilen anlamlar ele alınacaktır. Böylece Hititlerin ‘zaman’ dediği olgunun aslında birden fazla tanımı olduğu ortaya konacaktır. Ardından metinlerde meḫur ile kullanılarak daha sınırlı bir zaman dilimini ifade eden sözcük grupları incelenecek ve Hitit literatüründe zaman algısı konusunda çeşitli tespitler sunulacaktır.