Cumhuriyet Dönemi İslamî İlimler Literatüründe Selefîlik ve İbn Teymiyye Çizgisi: Başlangıç Mülahazaları

Özet

İslam tarihinin hemen her döneminde bir şekilde kendine alan bulabilmiş olanselefî söylemler, özellikle XVIII. yüzyıldan sonra Müslüman coğrafyanın farklıbölgelerinde görülen siyasî, askerî ve kültürel bunalımlar ve bunlara yönelikçözüm arayışları sebebiyle gündemi daha fazla meşgul etmiştir. Bu döneme şahitolmuş birçok şahsiyet ve hareket “selefe ittibâ” söylemini öne çıkarmış ve İbnTeymiyye ile öğrencisi İbn Kayyim’i düşünce ve iddialarında referans olarakkullanmışlardır. Cumhuriyet döneminden önce Anadolu coğrafyasında da bugelişmelerin yansımaları görülmüş, fakat tek partili yıllarda İslam dünyasının diğercoğrafyaları ile bu çerçevedeki etkileşim sekteye uğramıştır. 1960’lı yıllardanitibaren bu kopukluk telafi edilmeye çalışılmış ve selefî iddiaları ile öne çıkançağdaş isimlerden yoğun bir şekilde tercümeler yapılmış, bazı bölgelerde selefîsöylemleri iddialarının bir parçası haline getiren hoca çevreleri oluşmayabaşlamıştır. 1980’li yıllardan itibaren İbn Teymiyye ve İbn Kayyim’in eserleriyoğun bir şekilde tercüme edilmiş ve buna paralel olarak bu iki isim üzerineyapılan akademik çalışmalarda da artış görülmüştür.