BİR ASİDİK İÇECEĞİN FARKLI RESTORATİF MATERYALLERİN MİKROSERTLİĞİ ÜZERİNE ETKİSİ

THE INFLUENCE OF AN ACIDIC SOFT DRINK ON THE MICROHARDNESS OF DIFFERENT RESTORATIVE MATERIALS

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı bir asidik içeceğin farklı restoratif materyallerin mikrosertliği üzerine etkisini incelemekti. Gereç ve Yöntem: Her bir materyal grubunda (Ketac Molar, Ketac Nano, Filtek Silorane ve Filtek Z250) yirmi sekiz adet olmak üzere toplam yüz on iki adet örnek hazırlandı. Başlangıç mikrosertlik ölçümü sonrası aşağıda belirtilen prosedürler günlük olarak uygulandı. Grup I; örnekler beş kez beş dakika kola (Coca-Cola) içerisinde bekletildi. Grup II; Grup I’deki işleme ek olarak bir remineralizasyon ajanı (Tooth Mousse-GC) uygulandı. Grup III; günde yirmi beş dakika kola uygulandı. Grup IV; kontrol grubu örnekleri yapay tükürük içinde bekletildi. Uygulamalar sonrası (1, 7 ve 30 gün) tekrar mikrosertlik ölçümü yapıldı ve veriler istatistiksel olarak analiz edildi (p<0.05). Bulgular: Ketac Molar grubunda kola uygulaması sonrası yüzey deformasyonu nedeniyle mikrosertlik ölçümü yapılamadı. Tüm deney gruplarında Ketac Nano için farklılık anlamlı idi (p<0.05). Buna karşın kola uygulamasından etkilenmeyen tek materyal Filtek Silorane idi. Sonuç: Bu çalışmanın sınırları dahilinde, asidik içeceğin incelenen restoratif materyallerin mikrosertliğini etkilediği söylenebilir. İlaveten en yüksek hasar geleneksel cam iyonomer için saptanmıştır. Bulguların desteklenmesi için detaylı ultrastrüktürel analiz gereklidir.

Özet

Background and Aim: The aim of the present study was to evaluate the effects of an acidic soft drink on the microhardness of different restorative materials. Materials and Methods: One hundred twelve restoration samples, twenty-eight in each material group (Ketac Molar, Ketac Nano, Filtek Silorane and Filtek Z250), were prepared. After the baseline microhardness measurement, four experimental procedures were applied daily as follows: Group I, samples were immersed in a cola drink (Coca-Cola) for five minutes over five cycles; Group II, a remineralization agent (Tooth Mousse-GC) was applied as an additional step to the procedure for Group I; Group III, a cola drink was applied once a day for twenty-five minutes; and Group IV, the samples were kept in artificial saliva as a control. Following the treatment procedure (1, 7 and 30 days), the microhardness was re-measured, and the data were statistically analysed (p<0.05). Results: The microhardness of Ketac Molar could not be measured after cola drink exposure due to surface deterioration. The differences in Ketac Nano in all experimental procedures were significant (p<0.05). In contrast, Filtek Silorane was a unique material that was not affected by cola drink exposure. Conclusion: Within the limitations of this study, the soft drink influenced the microhardness of the restorative materials tested. Additionally, the highest deleterious effect was found for conventional glass ionomer. A detailed ultrastructural analysis is necessary to complement these results.