The Problem of ‘Descendant’ in Turkish Public Administration: From Internal Policy to Foreign Policy

Türk Kamu Yönetiminde ‘Soydaş’ Sorunsalı: İç Politikadan Dış Politikaya

Abstract

The concept of ‘descendant’ (soydaş) has started to take an important place in the Turkish foreign policy in recent years. The social constructionist theory that allows us to more easily understand the debates in public administration, foreign policy and identity. In this context, the descendant term is also being constructed by Turkey as an important (and problematic) identity; public administration implications, regulations and practices relating to this term has been further increased. Although descent is related to the Turkish citizenship according to the Constitution and Citizenship Law, many other legal texts are moving the term of Turkish and descendant out of the legal framework drawn by the Constitution and the Citizenship Law by basing on the ethnicity-based conceptual and legal structure. This situation presents new problems in the Turkish foreign policy

Özet

‘Soydaş’ kavramı, son dönem Türk dış politikasında önemli bir yer tutmaya başlamıştır. Sosyal inşacı kuramın daha kolay anlamamızı sağladığı kamu yönetimi, dış politika ve kimlik tartışmaları bağlamında, soydaş kavramı da Türkiye tarafından inşa edilmekte olan önemli (ve sorunlu) bir kimlik haline gelmiş, bu kavrama ilişkin kamu yönetimi uygulamaları, yasal düzenlemeler ve uygulamalar daha da artmıştır. Anayasa ve Vatandaşlık Kanunu uyarınca, soy bağı (yani soydaşlık) Türk vatandaşlarının soy bağı ile ilişkili olmasına rağmen, diğer birçok yasal metin, Türk kavramını ve soy bağını, Anayasa’nın ve Vatandaşlık Kanunu’nun çizdiği çerçevenin dışına taşıyarak, etnisite temelli ve tartışmalı bir kavramsal ve yasal alt yapıya dayandırmaktadır. Bu durum ise, Türk dış politikasında yeni sorunlar ortaya çıkarmaktadır.