Journals / Clinical Dentistry and Research / 2019 / Cilt: 43 - Sayı: 1
ÇEŞİTLİ DOLUM TEKNİKLERİNİN MTA İLE TAMİR EDİLEN YAPAY İÇ KÖK REZORPSİYON KAVİTELİLERİNİN KIRILMA DİRENÇLERİ ÜZERİNE ETKİSİ
- Pages
- 11–16
- DOI
- —
Abstract
Amaç: Bu çalışmada farklı dolum tekniklerinin MTA ile tamir edilen yapay olarak hazırlanmış iç kök rezorpsiyonlu dişlerin kırılma direnci üzerine etkisi değerlendirildi. Gereç ve Yöntem: 60 adet tek köklü diş kullanıldı. 12 tane diş genişletilmedi ve negatif kontrol grubu olarak ayrıldı (NK). 48 diş genişletildi ve iç kök rezorpsiyon kaviteleri oluşturuldu.12 diş pozitif kontrol (PK) grubu olarak ayrıldı.36 dişin kök kanalının 4 mm’lik apikal kısmı gütaperka/kanal dolgu patı ile dolduruldu. Yapay olarak hazırlanan iç kök rezorpsiyon kaviteleri MTA ile dolduruldu ve dişler 3 gruba ayrıldı. Kök kanalları MTA,FRC (fiberle güçlendirilmiş kompozit post) veya GP(güta perka+kök kanal dolgu patı) ile dolduruldu. Bulgular: NK grubundaki ortalama kırılma değerleri, MTA grubu hariç olmak üzere (p>0.05), FRC,GP ve PK gruplarından istatistiksel olarak daha yüksek bulundu (p 0.05). PK grubunun kırılma direnci değerleri NK ve MTA gruplarından istatistiksel olarak daha düşük bulundu (p<0.05). Sonuç: MTA perfore olmuş iç kök rezorpsiyonlu dişlerin rezorpsiyon kavitesinin koronalinde yer alan kök kanalının dolumunda tercih edilebilir bir materyaldir.
Özet
Background and Aim: This study assessed the effect of various back-filling materials on the fracture resistance of teeth with simulated perforated internal resorption cavities repaired with MTA. Materials and Methods: Sixty single-rooted teeth were used. Twelve teeth were not instrumented and served as a negative control (Group NC). Forty-eight roots were prepared and internal resorption cavities were created. Twelve teeth were served as a positive control (Group PC). The apical 4 mm of the 36 root canals were obturated with gutta-percha/sealer. Simulated internal resorption cavities were repaired with MTA and divided into 3 groups. Back-fillings were performed with MTA, FRC (Fiber-reinforced composite post) or GP (sealer+gutta-percha). Results: The mean fracture values of NC were significantly higher than groups with FRC, GP, and PC (p 0.05). No significant difference was found among FRC, MTA, and GP (p>0.05). Fracture resistance values of PC group were statistically lower than NC and MTA groups (p<0.05). Conclusion: MTA may be a preferable material for the backfilling of the roots with perforated internal resorptions.